Για τρίτη διαδοχική χρονιά η ΑΕΚ ήρθε και χτύπησε ρέστα τίτλου (χωρίς επιτυχία) στο ΓΣΠ απέναντι στον ΑΠΟΕΛ… Η διαφορά με τις δύο προηγούμενες είναι ότι φέτος είναι ακόμη ζωντανή και ελπίζει. Θα μπορούσαν όμως τα πράγματα να ήταν εντελώς διαφορετικά, αν η ΑΕΚ ήταν στοιχειωδώς πιο σοβαρή καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Διότι για την κατάκτηση της κορυφής, δεν αρκούν καλοί παίχτες και καλές τακτικές, αλλά και σωστή και έξυπνη διαχείριση αγώνων σε βάθος χρόνου
Γενικώς, η φετινή της πορεία είχε σκαμπανεβάσματα σε αντίθεση με τις προηγούμενες δύο χρονιές που είχε μια πιο σταθερή πορεία. Μπορεί να είναι αδόκιμο να συζητάς στο ποδόσφαιρο τι θα γινόταν αν γινόταν εκείνο και το άλλο, ωστόσο, στην περίπτωση της ΑΕΚ αξίζει μια μικρή αναφορά. Η Λαρνακιώτκη ομάδα ήρθε στο ΓΣΠ με μειονέκτημα 4 βαθμών από τον ΑΠΟΕΛ, μια διαφορά που μπορεί να απομονωθεί στις δύο αναπάντεχες ισοπαλίες με την Αναγέννηση και την ΑΕΖ, τις ομάδες που έπεσαν απευθείας στη β’ κατηγορία και έχασαν καθαρά από τις υπόλοιπους διεκδικητές του τίτλου. Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ΑΕΚ έχασε άλλους δύο αναπάντεχους βαθμούς από τη Δόξα στις καθυστερήσεις.
Αφήνοντας άλλες ατυχίες και απώλειες βαθμών σε σχεδόν σίγουρα παιχνίδια και απομονώσεις αυτούς τους 4-6 βαθμούς που έχασε η ΑΕΚ, εντελώς απροσδόκητα, τότε θα μιλούσαμε από εντελώς διαφορετική αφετηρία στο χθεσινό κρίσιμο ραντεβού τίτλου με τον ΑΠΟΕΛ. Φυσικά και οι βασικοί της αντίπαλοι στη μάχη του τίτλου, έχασαν κάποιους απροσδόκητους βαθμούς, αλλά όχι από Αναγέννηση και ΑΕΖ, ακόμη και από Δόξα.
Η ΑΕΚ δεν θα χάσει (αν τον χάσει) τον τίτλο επειδή δεν κέρδισε χθες τον ΑΠΟΕΛ. Άλλωστε, φέτος είναι ο ΑΠΟΕΛ που δεν την κέρδισε σε κανένα από τα μεταξύ τους παιχνίδια, αλλά από την ασταθή πορεία που είχε και την αφέλεια με την οποία αντιμετώπισε κάποια παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένου και του ντέρμπι με τον Απόλλωνα στο «Τσίρειο», όπου τα έχασε όλα (αδικαιολόγητα) στις καθυστερήσεις, δεχόμενη δύο γκολ!! Και ενώ προηγουμένως έχασε και τον βασικό της φορ, Τρισκόφσκι, πάλι εντελώς αδικαιολόγητα…
