Τι σου είναι η μπάλα κάποιες φορές! Την περασμένη εβδομάδα ο Απόλλωνας είχε τη μεγάλη ευκαιρία να μπει πολύ δυναμικά στη μάχη του τίτλου, αλλά δεν την εκμεταλλεύτηκε απέναντι στην ΑΕΛ και λίγες μέρες μετά κάνει εξαιρετική εμφάνιση και συντρίβει την Ανόρθωση για το Κύπελλο. Χθες, είχε άλλη μια και ίσως την τελευταία του ευκαιρία στο πρωτάθλημα, αλλά παρά την καλή ψυχολογία και τη δυναμική που είχε, δεν τα κατάφερε ούτε και απέναντι στην ΑΕΚ.
Δεν μας συνήθισε με τον Αυγουστή στον πάγκο ο Απόλλωνας σε εμφανίσεις όπως τις δύο τελευταίες με ΑΕΛ και ΑΕΚ και ενώ ενδιάμεσα έκανε μια αψεγάδιαστη εμφάνιση κόντρα στην Ανόρθωση. Σίγουρα, δεν θα μπορούσε να πήγαινε «τρένο» μέχρι τέλους ο Απόλλωνας.
Κάλυψε πολύ μεγάλη απόσταση και, σε κάποιο σημείο, του στοίχησαν και οι απουσίες από κάρτες και τραυματισμούς. Εκείνο, όμως, που ουσιαστικά πληρώνει ο Απόλλωνας είναι η μέτρια παρουσία που είχε με τον Εμάνουελ στον πάγκο.
Φάνηκε ότι ήταν σχεδόν εξωπραγματικό, παρά την ομολογουμένως αξιέπαινη προσπάθεια και την προοπτική που έβγαζε ως ομάδα, να υπερκαλύψει μια τόσο μεγάλη διαφορά, όταν μάλιστα έχει να ανταγωνιστεί μια μεγάλη ομάδα όπως ο ΑΠΟΕΛ και μια αρκετά ποιοτική ομάδα όπως η ΑΕΚ.
Από την άλλη όμως, φάνηκε ότι άξιζε και καλύτερης τύχης, αφού στα μεταξύ τους παιχνίδια ο απολογισμός του είναι με το μέρος του. Κέρδισε από δύο φορές ΑΠΟΕΛ και ΑΕΚ, έφερε άλλη μια ισοπαλία με τον ΑΠΟΕΛ και έχασε δύο φορές από την ΑΕΚ…
Συνεπώς, στον Απόλλωνα μόνο ψηλά θα πρέπει να έχουν το κεφάλι. Άλλωστε, έχει καπαρωμένη θέση στον τελικό του κυπέλλου και συνεπώς δικαίωμα να κλείσει τη χρονιά με άλλο ένα τρόπαιο, μετά το Σούπερ Καπ… ενώ έχει κάποιες αμυδρές ελπίδες για το πρωτάθλημα.
