Απομένουν 13 αγώνες πρωταθλήματος, 13 ντέρμπι και, πρακτικά, υπάρχει δρόμος ώστε η Ομόνοια να καλύψει διαφορές και να κερδίσει τουλάχιστον μία θέση στη βαθμολογία. Όμως, οι επόμενες 15 μέρες κρίνονται ως οι πλέον σημαντικές. Γιατί κάλλιστα μπορεί αντιμετωπίζοντας ΑΕΚ, ΑΕΛ, ΑΠΟΕΛ στη σειρά -και με δεδομένο ότι υπάρχουν και άλλα ντέρμπι- και να βελτιώσει άμεσα τη θέση της ή, αντίθετα, να δει τις διαφορές να μεγαλώνουν σε βάρος της.

 

Αν το δει κάποιος ρεαλιστικά, η ισοπαλία δεν είναι άσχημο αποτέλεσμα, αλλά είναι το μη χείρον βέλτιστο. Η Ομόνοια πρέπει να αρχίσει να κερδίζει ντέρμπι όχι μόνο για να προοδεύσει στο πρωτάθλημα, αλλά και για να συνεχίσει στο κύπελλο, αφού ουσιαστικά για να περάσει οφείλει να νικήσει μέσα στο «Τσίρειο» (μπορεί να περάσει φυσικά και με ισοπαλία 2-2 και πέναλτι ή με 3-3 και πάνω, πράγματα λιγότερο πιθανά).

 

Για να αρχίσουν να έρχονται οι επιτυχίες σε μεγάλα ματς πρέπει, επιτέλους, ο Κάρβερ και οι παίκτες του να βρουν τη χρυσή τομή στην άμυνα και, ίσως, στον τρόπο προσέγγισης. Το να μπαίνεις μουδιασμένα ή απρόσεχτα, να δέχεσαι γκολ και να είσαι με την πλάτη στον τοίχο δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μία φορά έπαιξε σταθερά και συγυρισμένα η Ομόνοια σε ντέρμπι και τα κατάφερε. Σύμπτωση ότι το έπραξε κόντρα στην ΑΕΚ, στον πρώτο γύρο. Έχουν αλλάξει πολλά από τότε, αλλά είναι ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να παρουσιαστεί αύριο και να πορευτεί στη συνέχεια.