Τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν συνήθως στον Παπουλλή, τον Ντα Σίλβα, στον Γκιέ (φυσικά όχι στο τελευταίο διάστημα λόγω τραυματισμού), στον Μάγκλιτσα.

 

Τώρα τελευταία ξεχωρίζει ο Σαρντινέρο, σε πρώτο πλάνο περνά συχνά-πυκνά και ο Πίεχ. Οι σκόρερ και οι μεσοεπιθετικοί εύκολα, λόγω των τερμάτων και των επιθετικών ενεργειών ξεχωρίζουν. Στην άλλη άκρη, μπορεί ο τερματοφύλακας και δη ο Βάλε, με 1-2 μεγάλες αποκρούσεις μπορεί να αφήσει τη «σφραγίδα» του σε ένα αγώνα και να μπει στη 1η γραμμή του ρεπορτάζ.

 

Τα τάκλιν, τα κοψίματα, τα χιλιόμετρα, το κλείσιμο χώρων, οι πάσες ουσίας που μπορούν να βοηθήσουν στη κυκλοφορία ή να σου κερδίσουν μερικά ζωτικά μέτρα, περνούν πάντα σε 2η, μπορεί και 3η μοίρα. Άρα ο Βινίσιους, ο Ρομπέρζ, ο Χάμπος, Σακέτι κτλ δύσκολα θα δουν το όνομα τους στη μαρκίζα. Θα σταθούμε στους 2 τελευταίους.

 

Η συνεισφορά τους είναι τεράστια, ειδικά επί Σοφρώνη Αυγουστή. Από την ώρα που ο 22χρονος διεθνής Κύπριος, έλαβε πιο συγκεκριμένο ρόλο, ο Σακέτι έχει βοήθειες, η αναχαιτιστική λειτουργία αναβαθμίστηκε.

 

Ταιριάζουν απόλυτα Χάμπος και Σακέτι. Πιο ντελικάτος και τεχνίτης ο πρώτος, αλλά με γερά πνευμόνια, καλή αντίληψη του χώρου, καίριες τοποθετήσεις. Κλασικό 6άρι ο Αργεντινός, που θα δώσει μάχες, θα βγάλει τάκλιν, θα καλύψει κενά, θα κρίνει ορθά πότε θα πάει στη μπάλα, θα δώσει βοήθειες στα στόπερ ή θα φύγει προς τα άκρα για να ενισχύσει τους μπακ. Και δίπλα σε όλα αυτά, υπάρχει η «απελευθέρωση» του Ντα Σίλβα για να απλώσει την αστείρευτη του γκάμα. Με όλα αυτά, ο Απόλλωνας κερδίζει πολλά πράγματα και η δουλειά Χάμπου-Σακέτι έχει μεγάλο μερίδιο στις συνεχείς επιτυχίες (10 στη σειρά σε πρωτάθλημα- κύπελλο)