Μπορεί για κάποιους ν’ ακούγεται υπερβολικό αλλά δεν είναι.

 

Ότι δηλαδή στην ΑΕΚ πρέπει να κάνουν νέα αρχή. Αυτό είναι που χρειάζεται. Μια επανεκκίνηση και ν’ αφήσουν πίσω τους τα τελευταία αρνητικά αποτελέσματα και τις μέτριες εμφανίσεις. Υπερβολικό μπορεί ν’ ακούγεται γι’ αυτούς που δεν θα θυμούνται πώς έφτασε η ομάδα τους στους 33 βαθμούς και στην κορυφή, και τους μένει η γλυκόπικρη γεύση στο τέλος, αφού ήθελαν η ομάδα τους να έχει και διαφορά από τις άλλες ομάδες. Το πρωτάθλημα το κατακτά πάντα η καλύτερη και η πιο σταθερή ομάδα. Η βαθμολογία είναι ο καθρέφτης. Αυτή την ώρα η ΑΕΚ είναι στην κορυφή. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Είχε τα σκαμπανεβάσματά της, τις αστάθειές της, αλλά είχε και ουσία, είχε αποτελεσματικότητα, είχε τον τρόπο να κερδίζει όταν δεν ήταν στα καλύτερά της και όλοι γράφαμε και λέγαμε ότι φέτος κάτι άλλαξε στην ΑΕΚ και ότι έχει τις εμπειρίες για να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Και αυτό που περνάει τώρα, εμπειρία είναι. Δηλαδή μια μίνι κρίση, μια περίοδος ντεφορμαρίσματος είναι αυτά που δυναμώνουν ακόμη περισσότερο μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Το θέμα είναι να το καταλαβαίνουν όλοι όσοι βρίσκονται στα αποδυτήρια και να μην απογοητεύονται.

Ο κόσμος λογικό είναι ότι θα μουρμουρίσει, επειδή ούτε κι αυτός είναι συνηθισμένος να κάνει πρωταθλητισμό. Για την ΑΕΚ η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερη. Άλλαξε προπονητή το καλοκαίρι, ο οποίος ήρθε στο παρά πέντε, έπαιξε οκτώ παιχνίδια στην Ευρώπη και ήταν αλάνθαστη για οκτώ παιχνίδια. Έφερε ισοπαλία με τον ΑΠΟΕΛ, κέρδισε ντέρμπι, κέρδισε όταν δεν ήταν καλύτερη και έχει και μια ήττα από την Ομόνοια. Τώρα, αν οι δύο τελευταίες ισοπαλίες με Αναγέννηση και Δόξα θεωρούνται ικανές για να τα γκρεμίσουν όλα, τότε η ΑΕΚ δεν είναι έτοιμη να κατακτήσει ακόμη πρωτάθλημα. Τώρα είναι που χρειάζεται ενότητα και κατανόηση. Τώρα είναι που η ομάδα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τη στήριξη από τον κόσμο. Στα δύσκολα και όχι μόνο στα εύκολα.