Εκ διαμέτρου αντίθετες είναι οι επιδόσεις της Ομόνοιας σε επίθεση και άμυνα στις δέκα πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος. Φαίνεται και διά γυμνού οφθαλμού μέσα στο γήπεδο βάσει της αγωνιστικής της συμπεριφοράς και αποδεικνύεται σαφέστατα και μέσα από τους αριθμούς. Η Ομόνοια σκοράρει κατά μέσο όρο δύο γκολ ανά αγώνα και η εστία της παραβιάζεται κατά μέσο όρο 1,1 γκολ. Τα είκοσι τέρματα που πέτυχε μέχρι στιγμής αποτελούν την τρίτη καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, μαζί με τον Απόλλωνα, πίσω από ΑΕΚ και ΑΠΟΕΛ, ενώ από την άλλη τα έντεκα τέρματα που δέχθηκε αποτελούν με σχετική διαφορά τη χειρότερη άμυνα της πρώτης πεντάδας στη βαθμολογία. Κατάφερε να σκοράρει και στα δέκα παιχνίδια που έδωσε, ενώ μόνο στα δύο απ’ αυτά κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφη την εστία της.
Εφτά διαφορετικοί σκόρερ
Τα είκοσι τέρματα της Ομόνοιας πέτυχαν μέχρι στιγμής εφτά διαφορετικοί ποδοσφαιριστές. Τη μερίδα του λέοντος κατέχουν οι δύο επιθετικοί της ομάδας Ντάρμπισαϊαρ και Σέρινταν. Οκτώ φορές είδε δίχτυα ο Άγγλος φορ και έξι φορές ο Ιρλανδός επιθετικός. Σημείο αναφοράς και οι συνολικά πέντε ασίστ που έδωσαν μαζί, δικαιώνοντας τον Τζον Κάρβερ για την εμμονή του στον σχηματισμό 4-4-2. Τα υπόλοιπα έξι τέρματα των «πρασίνων» πέτυχαν οι Αγκάγιεφ [2] (από την 1η αγωνιστική) και Μαργκάσα, Κατελάρης, Κλέιτον, Χριστοφή.
Είναι πασιφανές ότι η ομάδα του Κάρβερ, παρά την καλή της συχνότητα που έχει με τα αντίπαλα δίχτυα, έχει ανάγκη από μεγαλύτερο επιθετικό πλουραλισμό. Έχει ανάγκη κυρίως τα γκολ του επιτελικού της χαφ Κλέιτον, αλλά και των ακραίων Αγκάγιεφ και Χριστοφή, όπως και των εναλλακτικών επιθετικών λύσεων, των Ρουσιά και Κύπρου. Αξιοσημείωτο είναι το στατιστικό γεγονός ότι 12 εκ των 20 γκολ της Ομόνοιας προήλθαν από οργανωμένες επιθετικές προσπάθειες και τα υπόλοιπα 8 από στατικές φάσεις (4 πέναλτι), δείγμα της πολύ καλής δουλειάς που γίνεται στο επιθετικό κομμάτι.
«Πληγώθηκε» από παντού
Ωστόσο, όσο καλή δουλειά γίνεται στην επίθεση, τόσο ανεπαρκής είναι η ανασταλτική λειτουργία της Ομόνοιας. Αν και από μια άποψη έχει και τη θετική του πλευρά καθώς η εστία των «πρασίνων» παραβιάστηκε από στατικές φάσεις μόνο δύο φορές από τις έντεκα συνολικά (από πέναλτι του Απόλλωνα και κόρνερ της Καρμιώτισσας). Τα υπόλοιπα εννέα γκολ η ομάδα του Κάρβερ τα δέχθηκε από οργανωμένες ή μη προσπάθειες των αντιπάλων της, κυρίως από τον κεντρικό άξονα, γεγονός το οποίο φανερώνει και το μεγάλο της πρόβλημα, όταν η/ο αντίπαλη/ος την πιέζει ψηλά.
Σχεδόν τα μισά γκολ που δέχθηκε η Ομόνοια, τα πέντε, προήλθαν από σουτ εκτός περιοχής και απέναντι από την εστία της, άλλα δύο γκολ προήλθαν από κατά μέτωπο ατομικές προσπάθειες των επιθετικών του Ερμή και του Εθνικού, ενώ δέχθηκε ένα γκολ από την Αναγέννηση με πάσα από τον κεντρικό άξονα που «έσπασε» το κέντρο άμυνάς της, κι ένα γκολ από τον Απόλλωνα με κεφαλιά μέσα στην περιοχή της από σέντρα.
