Μια ομάδα, που κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο στόχευε ακόμα και στην κατάκτηση του τίτλου, κινδυνεύει με πολλές πιθανότητες να μείνει εκτός Ευρώπης, καταγράφοντας ακόμα μιαν αποτυχημένη χρονιά. Άλλη Ανόρθωση παρακολούθησαν οι φίλοι της ομάδας μέχρι τον Ιανουάριο, άλλη  ομάδα μετά. Λάθη αμέτρητα, ευθύνες καταλογίζονται σε πολλούς. Στη  διοίκηση για αποφάσεις που έλαβε αλλά και για αποφάσεις που θα έπρεπε να πάρει, στους ποδοσφαιριστές, σε τεχνικό διευθυντή, στην επιτροπή προγραμματισμού και σε τεχνικές ηγεσίες. Το μόνο κομμάτι που δεν έχει ευθύνες είναι ο κόσμος. Αυτός που ποτέ δεν έπαψε να στηρίζει την ομάδα του.

Το τρίπτυχο της διοίκησης Πουλλαΐδη έχει πετύχει στον οικονομικό τομέα. Η παρουσία του μεγαλομετόχου σαφώς και έχει σώσει την Ανόρθωση. Στον  αγωνιστικό τομέα, όμως, έχει αποτύχει. Επί προεδρίας του η Ανόρθωση κινδυνεύει να μείνει και πάλι εκτός Ευρώπης. Για μια ακόμη χρονιά είναι μακριά από τίτλους, τόσο σε πρωτάθλημα όσο και σε κύπελλο.
Οι ευθύνες βαραίνουν πρώτιστα τη διοίκηση και την επιτροπή προγραμματισμού. Η μετεγγραφική περίοδος του Ιανουαρίου δεν βρήκε ενισχυμένη την Ανόρθωση όταν οι αντίπαλες ομάδες ενισχύθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των όποιων μετεγγραφών έγιναν, έπαιξε σημαντικό ρόλο. Αυτή οφείλεται φυσικά στο οικονομικό. Όμως ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση φαίνεται ότι άλλα έλεγε ο ένας και άλλα ο άλλος.

Λάθη έγιναν και στο θέμα τεχνικής ηγεσίας. Αρκετός κόσμος της Ανόρθωσης διερωτάται με τα σημερινά δεδομένα αν ήταν σωστή η απόφαση απομάκρυνσης Πάους αλλά και με ποια κριτήρια δόθηκε η ομάδα στον Μιλίνκοβιτς. Για την εποχή Λάρκου δεν μπορεί κάποιος να αναφέρει πολλά,  καθώς η κατιούσα πορεία ήδη είχε ξεκινήσει.
Άμοιροι ευθυνών δεν είναι ούτε οι ποδοσφαιριστές. Τραγικοί σε αρκετούς αγώνες, έλλειψη κινήτρων, ενδεχομένως έλλειψη ποδοσφαιριστών που να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους έφεραν την Ανόρθωση σε αυτήν τη  βαθμολογική θέση. Θα πρέπει όλοι εκείνοι οι υπεύθυνοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τα όσα έχουν συμβεί φέτος.