Πολύ μεγάλο στοίχημα αποτελεί για την ΑΕΛ ο φετινός προγραμματισμός. Η λεμεσιανή ομάδα βρίσκεται, γενικώς, σε κρίσιμο σταυροδρόμι και η δουλειά που θα γίνει το Καλοκαίρι θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία πλεύσης της ομάδας και κατά πόσο θα καταφέρει να αλλάξει πορεία. 

 

Τα συνεχόμενα λάθη έφεραν και διαδοχικές καταστροφικές χρονιές στην ΑΕΛ και αναπόφευκτα η λεμεσιανή ομάδα δεν έχει περιθώριο λάθους. Οφείλει στον ίδιο της τον εαυτό, αλλά και στον κόσμο της, να επανέλθει και να καταστεί ισχυρή και ανταγωνιστική, διότι αν έρθει άλλη μια κακή χρονιά, το πράγμα θα δυσκολέψει αρκετά για την ΑΕΛ. Ο ερχομός του Πάμπου Χριστοδούλου ήταν μια σωστή κίνηση που άρχισε να αποδίδει, αγωνιστικά και προγραμματικά, αλλά τα δύσκολα έπονται.

 

Θα πρέπει και ο κόσμος της ΑΕΛ να στηρίξει, κυρίως οικονομικά, την προσπάθεια που γίνεται, διότι μόνο με τον Σοφοκλέους το πράγμα δεν θα προχωρήσει και πολύ. Το θετικό για την ομάδα είναι ότι δείχνει σημάδια ζωής, που δίνει ελπίδα και προοπτική. Είναι σημαντικό για την ΑΕΛ να διατηρήσει στο ρόστερ της, παίχτες που δείχνουν ότι μπορούν να την πάρουν στις πλάτες τους, όπως οι Πίεχ, Αγκάνοβιτς, Σαρδινέρο, Μεζγκά και Οχένε και παράλληλα να ενισχυθεί ποιοτικά με παίχτες έμπειρους, που θα μπορούν να κολυμπήσουν στα βαθιά και θα μπορούν να ανεβάσουν επίπεδο την ομάδα.

 

Δεν είναι άσχημη η μαγιά που έχει να δουλέψει ο Πάμπος Χριστοδούλου και αυτό είναι πολύ σημαντικό και βοηθητικό για τον προγραμματισμό. Ήδη ξέρει τι θέλει ο προπονητής της ΑΕΛ και το ταξίδι του στην Πορτογαλία θα σημάνει την αντίστροφη μέτρηση για το χτίσιμο της νέας ΑΕΛ. Η άνεση του χρόνου, που δίνει η απουσία στόχων, αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για την ΑΕΛ, ώστε να τρέξει να είναι έτοιμη την ώρα που πρέπει.