Ο Ολυμπιακός είναι από τις ομάδες που πραγματικά αντιμετωπίζουν διαχρονικά οικονομικά προβλήματα. Ο κόσμος απομακρύνθηκε από τις μέτριες παρουσίες που έχει στο πρωτάθλημα,  αφού συνήθως δίνει την μάχη για να κρατηθεί στην κατηγορία. Με εξαίρεση την χρονιά 2000 όταν έκανε την υπέρβαση,  με πρόεδρο τον Χριστόφορο Τορναρίτη όταν έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του τίτλου.
Με τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες,  ο Ολυμπιακός θα πρέπει να βρει σταθερότητα και να κτίσει μια ομάδα με διάρκεια και σταθερότητα. Για να επιτευχθεί αυτό το στοίχημα θα πρέπει να αφήσουν κάποιο προπονητή να δουλέψει και να αφήσει την ταυτότητα του στην ομάδα. Οι συχνές αλλαγές στους προπονητές μόνο ζημιά κάνει.  Στην φετινή σεζόν άλλαξε η τεχνική ηγεσία τρεις φορές.

Μετά την αποχώρηση του Νικόδημου Παπαβασιλείου , αντικαταστάθηκε με τον Ρένο Δημητριάδη και πέντε μήνες αργότερα αποδεσμεύτηκε και έδωσαν τα ηνία στον  Μάριο Κωνσταντίνου. Που καταλήγουμε; Ότι και αν γίνει στο τέλος της χρονιά με την παραμονή στην κατηγορία ή με τον υποβιβασμό θα πρέπει να στηριχτεί ο Κύπριος τεχνικός. Να τον αφήσουν να δουλέψει και να μπει στην ομάδα ένα πλάνο που θα έχει διάρκεια χρόνων. Διότι με την αλλαγή προπονητών, αλλάζει η φιλοσοφία και βεβαίως ο κάθε προπονητής επιλέγει τους παίκτες που θέλει στην ομάδα.
Στον Ολυμπιακό θα πρέπει να κάνουν υπομονή και να μην  αλλάζουν τους προπονητές με την πρώτη ευκαιρία. Αυτό θα βοηθήσει και στο οικονομικό τομέα. Επιβάλλεται να σχεδιαστεί  πλάνο με μέλλον και διάρκεια.