Αποτελεί τις τελευταίες αγωνιστικές τον κορυφαίο σε απόδοση ποδοσφαιριστή του ΑΠΟΕΛ. Με κύριο χαρακτηριστικό του την ψυχραιμία και την καθαρή σκέψη στο παιχνίδι του, έχει βοηθήσει τους γαλαζοκίτρινους να παραμένουν μέσα στον στόχο του πρωταθλήματος. Ενεργό μέλος της Εθνικής Ελλάδος και με εμπειρίες από Serie A, Bundesliga και Primera Division, ο Αλέξανδρος Τζιόλης έχει «παραστάσεις» που θα ζήλευαν οι πλείστοι ποδοσφαιριστές στην Ευρώπη. Μιλώντας στη «Σημερινή», απαντά για τον στόχο της κατάκτησης του πρωταθλήματος, αλλά και για το μέλλον του το ερχόμενο καλοκαίρι…

-Μπαίνουμε στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος. Η πίεση ανεβαίνει. Πώς το αντιμετωπίζετε αυτό…
“Σαν ομάδα την πίεση αυτή την έχουμε όλη τη χρονιά. Η ομάδα πρέπει να κερδίζει κάθε παιχνίδι. Άρα για μας αυτό είναι τρόπος ζωής. Δεν αλλάζει κάτι. Έχουμε ακόμη τρεις μήνες και σιγά-σιγά μπαίνουμε στην τελική ευθεία, αλλά για μας ο στόχος είναι ο ίδιος. Μπαίνουμε στο γήπεδο και πρέπει να κερδίσουμε”.

-Ο ΑΠΟΕΛ παίρνει στα τελευταία τρία παιχνίδια την ουσία. Δεν εντυπωσιάζει όμως.
“Σίγουρα η ομάδα χρήζει βελτίωσης. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ομάδα έχει περάσει διάφορες φάσεις τον τελευταίο καιρό με διάφορους τραυματισμούς, λείπανε και επιθετικοί και αμυντικοί παίκτες. Επίσης ήρθαν νέες μετεγγραφές. Όλο αυτό είναι ανασταλτικός παράγοντας για να δεις σταθερότητα και υψηλή επίδοση. Όμως το τελευταίο διάστημα παίρνουμε τους βαθμούς. Έχω ένα καλό προαίσθημα ότι όλα θα πάνε καλά για την ομάδα”.

-Γενικά το πρωτάθλημα πώς θα το σκιαγραφούσες;
“Η εντύπωσή μου είναι ότι υπάρχει μεγάλη απόκλιση μεταξύ μεγάλων και μικρών ομάδων. Οι πρώτες 5-6 ομάδες είναι αρκετά καλές. Υπάρχει ανταγωνισμός. Ειδικά στα πλέι οφ πιστεύω ότι θα γίνουν πολύ δυνατά παιχνίδια στην πρώτη τετράδα. Όμως στο κάτω διάζωμα της βαθμολογίας οι ομάδες δεν είναι ανταγωνιστικές”.

-Εσύ είσαι ποδοσφαιρικά ικανοποιημένος στην Κύπρο;
“Δεν έχω κανένα παράπονο. Το θετικό είναι ότι παίζω. Ήρθα μετά από ένα εξάμηνο όπου είχα προβλήματα με την ομάδα μου. Παίρνω χρόνο συμμετοχής και βρήκα τα πατήματά μου μέσα στο γήπεδο. Αυτό ήταν κάτι που ζητούσα. Αυτό που είχα ανάγκη. Στόχος μου όπως και της ομάδας είναι να πάρω το πρωτάθλημα. Εκεί επικεντρώνομαι εξολοκλήρου. Άμα το πάρω θα είναι όλα καλύτερα”.

-Ένας παίκτης που έρχεται ως δανεικός, πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν έχει τα απαραίτητα κίνητρα. Αυτό δεν ισχύει μαζί σου. Αυτό συμβαίνει γιατί έχεις εμπειρίες από δανεισμούς;

“Είναι πραγματικότητα για μένα (οι πολλοί δανεισμοί) και δεν είναι και το καλύτερο για κάποιον παίκτη. Όμως προσωπικά έχω απαιτήσεις από τον εαυτό μου. Δεν του επιτρέπω να επαναπαυτεί, να μην είναι ανταγωνιστικός. Να μην είναι αδιάφορος”.

-Ανήκεις στη Μονακό και θα επιστρέψεις εκεί το καλοκαίρι. Ποιες είναι οι δικές σου σκέψεις…
“Να πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί καθόλου. Το μυαλό μου είναι μόνο στο επόμενο παιχνίδι. Έχω ακόμη τρεις μήνες εδώ. Το καλοκαίρι που τελειώνει ο δανεισμός μου, θα το σκεφτώ. Και θα συζητήσω και με την ομάδα μου εδώ και με τη Μονακό και θ΄ αποφασίσουμε. Είναι, όμως, ακόμη πολύ νωρίς για να σκεφτώ κάτι τέτοιο”.

Καριέρα-φαινόμενο

-Η καριέρα σου αποτελεί φαινόμενο. Αγωνίστηκες στα τρία από τα τέσσερα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, σε τελικό Κυπέλλου Ουέφα, σε Τσάμπιονς Λιγκ, σε τελικά Γιούρο, σε τελικά Μουντιάλ. Είναι αυτό τύχη, συγκυρία ή ικανότητα;

“Δεν ξέρω ακριβώς την απάντηση σε αυτό. Σίγουρα είμαι ευγνώμων που έχω ζήσει τέτοιες εμπειρίες. Έχω αγωνιστεί σε πολύ ανταγωνιστικά πρωταθλήματα. Νομίζω είναι ένας συνδυασμός ικανότητας και τύχης…”

-Τι άλλο σού έμεινε να κάνεις, κάτι που θα ήθελε ένας ποδοσφαιριστής να πετύχει;

“Για να πω την αλήθεια, από κάποιο σημείο και μετά, τα όνειρα παύουν να είναι όνειρα. Ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής, να παίξω σε ψηλό επίπεδο. Αυτό που θέλω είναι να κερδίζω πράγματα. Πάντα θέλω το κάτι παραπάνω. Όπως το να αγωνιστώ με την Εθνική στα τελικά του Μουντιάλ..”

Η Εθνική
-Η Εθνική πάει καλά και είσαι βασικό της στέλεχος. Πώς βλέπεις την προσπάθεια για πρόκριση;

“Πιστεύω ότι θα κριθεί στις λεπτομέρειες. Όμως νιώθω ότι θα είμαστε εκεί στα τελικά. Είναι σημαντικό το παιχνίδι με τη Βοσνία. Θα παίξει μεγάλο ρόλο το αποτέλεσμα…”

-Υπάρχει ένα παιχνίδι που θα θυμάσαι;
“Σαν θετική ανάμνηση είναι η πρώτη νίκη της εθνικής ομάδας σε παγκόσμιο κύπελλο, εναντίον της Νιγηρίας. Χαίρομαι που ήμουνα κομμάτι αυτής της ιστορίας. Τώρα σαν αρνητικό, είναι ότι έπαιξα έναν τελικό Ουέφα με τη Βέρντερ και τον έχασα. Είναι μεγάλη χαρά να φθάνεις σε έναν τελικό, αλλά και μεγάλη απογοήτευση να τον χάνεις…”