Ο Πάμπος Χριστοδούλου επέστρεψε στην ομάδα που έζησε τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην προπονητική του καριέρα και αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος.

 

Ο Ανδρέας Σοφοκλέους βλέποντας τον κλοιό να σφίγγει επικίνδυνα για την ΑΕΛ, βαθμολογικά και άλλως πως, «έθαψε» τον εγωισμό του και πήρε την απόφαση να φέρει πίσω στο λιμάνι τον Παμπουρίνιο.

Οι δυνατότητες και τα έργα του Πάμπου Χριστοδούλου είναι εκεί καταγραμμένα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσεις τις προπονητικές του ικανότητες και να του αφαιρέσει τον τίτλο του καλύτερο κύπριου προπονητή.

Βέβαια, ο άνθρωπος δεν είναι θαυματουργός. Μπορεί η κατάκτηση του πρωταθλήματος προ τετραετίας να χαρακτηρίστηκε τεράστια υπέρβαση –και ήταν η αλήθεια-, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό. Ο Πάμπος Χριστοδούλου δε φέρει καμία ευθύνη για το φετινό φάντασμα που ονομάζεται ΑΕΛ και ως εκ τούτου δεν πρέπει να κριθεί σε ενδεχόμενο αποτυχίας. Του κύπριου τεχνικού του αρέσει να δουλεύει με τις δικές του ομάδες και τους ποδοσφαιριστές που επιλέγει ο ίδιος. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όπου πέτυχε, πέτυχε με το δημιούργημα του (Δόξα, Ολυμπιακός, ΑΕΛ, Εθνική).

Ο Παμπουρίνιο επιλέχτηκε τη δεδομένη στιγμή για ένα σωρό λόγους. Να σώσει τη χρονιά, είναι δύσκολο με τους ποδοσφαιριστές που έχει στη διάθεση του, όμως, τολμούμε να πούμε ότι έστω και με αυτούς θα παρουσιάσει καλύτερη ομάδα. Θα αποτρέψει τον υποβιβασμό, επειδή ο κίνδυνος υπάρχει μετά το τελευταίο χαστούκι από την Ένωση. Το σκαρτάρισμα θα αρχίσει να γίνεται καθημερινό και θεωρείται δεδομένο ότι το καλοκαίρι θα πάρει … σκούπα για να φέρει τους ποδοσφαιριστές που πιστεύει ότι θα μετατρέψουν την ΑΕΛ και πάλι μεγάλη. Το σημαντικότερο είναι η κίνηση ματ του Ανδρέα Σοφοκλέους για να συσπειρώσει επιτέλους –και μετά από χρόνια- τον κόσμο. Και το λέμε με πάσα βεβαιότητα. Ο Πάμπος είναι το ίνδαλμα του κάθε ΑΕΛίστα και χαίρει τη στήριξη και την εμπιστοσύνη όλων.