Δεν το λένε στην ΑΕΛ, ότι μπορούν να κτυπήσουν θέση στην εξάδα - και καλά κάνουν – αλλά τα βαθμολογικά δεδομένα και το υπόλοιπο πρόγραμμα μέχρι το τέλος της α’ φάσης του πρωταθλήματος, αφήνουν περιθώρια ελπίδας. Η ΑΕΛ βάση της ιστορίας και του εκτοπίσματος της είναι υποχρεωμένη να κυνηγήσει τον πιο μεγάλο στόχο, πέρα της προσπάθειας που κάνει να βρει τα πόδια της και να μην κινδυνεύσει…
Γενικώς, η ΑΕΛ του 2016 είναι διαφορετική από την ΑΕΛ του 2015. Υπάρχει πλέον διοικητική σταθερότητα, ο κόσμος της παραμένει πιστός και στηρίζει την ομάδα και στο καθαρά αγωνιστικό πεδίο ο Χάβος ολοένα και βελτιώνει την ομάδα ενώ οι προσθήκες των Αγκάνοβιτς, Πίεχ, Ντίνα και Στεπάνοβιτς κρίνονται εκ πρώτης όψεως θετικές και ικανές να την ανεβάσουν επίπεδο. Η νίκη επί του Άρη είναι σημαντική από πάρα πολλές απόψεις. Ψυχολογικά της δίνει πολύ μεγάλη ώθηση και δυναμική ενώ βαθμολογικά την φέρνει στο -7 από την εξάδα. Βεβαίως, η διαφορά της από την επικίνδυνη ζώνη είναι μικρότερη, αλλά μια ομάδα σαν την ΑΕΛ θα πρέπει να βλέπει μόνο προς τα πάνω.
Το αν θα καταφέρει να εκμεταλλευτεί τη δυναμική που της δίνει η νίκη επί του Άρη, θα διαφανεί στις επόμενες τρεις αγωνιστικές. Ακολουθούν δύο παιχνίδια στο «Τσίρειο» με Ένωση και Δόξα τα οποία η ΑΕΛ θα πρέπει να κερδίσει πάση θυσία. Είναι σε αυτά παιχνίδια που πρέπει να δείξει το εκτόπισμα της. Υπάρχει βεβαίως ενδιάμεσα και το ντέρμπι Κυπέλλου με τον Απόλλωνα που καθιστούν την επόμενη εβδομάδα, άκρως σημαντική για την ΑΕΛ. Αν καταφέρει και πάρει τα αποτελέσματα που θέλει, τότε ίσως να πάει για να «κτυπήσει ρέστα» εξάδας στο «Αμμόχωστος» με την Σαλαμίνα στην 24η αγωνιστική…
