Η τρίτη συνεχόμενη νίκη, δεύτερη στο πρωτάθλημα, το ψαλίδισμα της διαφοράς από την κορυφή, η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι με την Ένωση και η άνετη τριάρα, η επιστροφή του Καρλάο στην αγωνιστική δράση μετά από αρκετό καιρό, το πρώτο γκολ του Γιαννιώτα με τη φανέλα του ΑΠΟΕΛ ήταν μερικά από τα θετικά στοιχεία που κρατούν στην ομάδα. Μα, πάνω απ’ όλα, κρατούν την πολύ καλή ψυχολογία που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στον Αρχάγγελο, συνέπεια του ανεβάσματος της ομάδας. Ο ΑΠΟΕΛ μπορεί να μη γοήτευσε με την εμφάνισή του στο παιχνίδι της Κυριακής κόντρα στους «βυσσινί», ήταν όμως ουσιαστικός και έφτασε δίκαια στη νίκη. Παιχνίδι με παιχνίδι «κτίζει» σε όλα τα πιο πάνω και πλέον δείχνει έτοιμος για την αντεπίθεση. Το -7 από την κορυφή έγινε κιόλας -4 και άπαντες στον Αρχάγγελο θεωρούν ότι κρατούν την τύχη τους στα δικά τους χέρια.

 

Κανένας εφησυχασμός, καμία υποτίμηση και καμία υπεροψία. Άλλωστε υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια βελτίωσης, όμως το πιο σημαντικό είναι ότι επέστρεψε η χαμένη ψυχολογία. Το Α και το Ω για μία ομάδα που έχει υψηλούς στόχους. Ο Τιμούρ Κετσπάγια βλέπει παιχνίδι με παιχνίδι τα νέα αποκτήματα να ενσωματώνονται ακόμα περισσότερο με το υπόλοιπο σύνολο, να ανεβάζουν ρυθμούς και γενικά να εκπέμπουν μια θετική αύρα. Ο Γιαννιώτας στην τρίτη του εμφάνιση σημείωσε ένα πολύ ωραίο γκολ, κάλυψε αρκετά χιλιόμετρα και γενικά ήταν από τους κορυφαίους, εάν όχι ο κορυφαίος, στο προχθεσινό παιχνίδι. Ο Μιλάνοφ μπορεί να καλύψει με άνεση ολόκληρη τη δεξιά πτέρυγα, δίνοντας αρκετές λύσεις, ενώ ο Μερκής, που έκανε το ντεμπούτο του, με το «καλημέρα»  έδειξε ότι όταν προσαρμοστεί, θα βοηθήσει και αυτός. Ο Καβενάγκι επανήλθε στο σκοράρισμα, ο Πιέρος Σωτηρίου αποδεικνύει γιατί αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για τον ΑΠΟΕΛ, ο Καρλάο με την επιστροφή του πρόσφερε περισσότερη ασφάλεια στα μετόπισθεν, ενώ όταν χρειάστηκε, έδωσε λύσεις και στο αριστερό άκρο. Ο Πάρντο με την επιστροφή του μετά από απουσία εννέα μηνών, δείχνει πιο έτοιμος και πιο ώριμος από ποτέ, για ένα νέο ξεκίνημα. Μοράις και Βινίσιους παραμένουν σταθερές αξίες στη μεσαία γραμμή, όπως ο ήρεμος και μυαλωμένος Ντε Βινσέντι.
Απ’ εκεί και πέρα υπάρχουν πολλές λύσεις στον πάγκο, όμως το ζητούμενο είναι να ανεβάσουν και αυτοί ρυθμούς, να βρουν τους καλούς τους εαυτούς, γιατί θεωρείται δεδομένο ότι μέχρι το τέλος θα χρειαστούν να συνεισφέρουν και αυτοί, ώστε η ομάδα να πετύχει στους στόχους της.