Κάποτε το «Τσίρειο» εθεωρείτο η 2η έδρα της Ομόνοιας. Μέχρι πριν μερικά χρόνια είχε μία εξαιρετική παράδοση κόντρα στον Απόλλωνα. Συνήθως κέρδιζε και σίγουρα δεν έχανε. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αντιστροφή της κατάστασης. Με κριτήριο τη χρονιά εφαρμογής των πλέι-οφ, η στατιστική είναι εις βάρος της.

Ξεκίνησε με ισοπαλία (3-3) την περίοδο 2007-08, απαντώντας τρεις φορές, την τελευταία στο 90’. Τις επόμενες τέσσερεις χρονιές κατέγραψε νίκες. Με 2-0 την περίοδο 2008-09, 1-0 την επόμενη στην κανονική περίοδο και το εμφαντικό 5-2 τη χρονιά 2011-12. Αυτή ήταν και η τελευταία της επίσκεψη που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Κατά τα άλλα, έφερε 0-0 στα πλέι-οφ της χρονιάς 2009-10 και έχασε 2-0 στην τελευταία αγωνιστική του 2010-11. Από τη χρονιά 2012-13 η Ομόνοια καταγράφει μόνο ήττες και μία ισοπαλία. Αναλυτικά: 2-1 το 2012-13, 1-0 και 0-0 το 2013-14 και 3-0 και 2-1 πέρυσι. Αν κάποιος προσθέσει και τον αγώνα κυπέλλου της χρονιάς 2013-14 και την ήττα με 1-0, αντιλαμβάνεται μεμιάς γιατί μιλούμε για πρόσφατη αρνητική παράδοση. Όμως αυτή η άσχημη πρόσφατη προϊστορία μπορεί να αποτελέσει -όχι λόγω ανησυχίας- ένα επιπλέον κίνητρο. Η Ομόνοια επιχειρεί να αλλάξει πολλά στην εποχή Μιλόγεβιτς. Στη φιλοσοφία, στο κλίμα, στην αγωνιστική προσέγγιση. Ένα διπλό θα είναι και μία επιπλέον ένδειξη της αλλαγής. Υπάρχουν φυσικά και άλλα κίνητρα. Αν κερδίσει περνά 4η, ολοκληρώνει επιτέλους νικηφόρα ένα μεγάλο ματς και εκτοξεύει τη δυναμική της. Μιλώντας για μεγάλα ματς, σε μία άσχημη χρονιά, μπορεί να μην έκανε νίκες (μπορούσε τουλάχιστον δύο), αλλά έχασε μόνο μία φορά. Αυτό δείχνει πως το βάρος τής φανέλας μετρά. Για να περάσει φυσικά νικηφόρα από τη Λεμεσό πρέπει να μοχθήσει πολύ, αλλά και να αποδώσει.
Δεν παρασύρονται
Η ήττα και η απογοητευτική εμφάνιση του Απόλλωνα στο «Δασάκι» ανέδειξε κάποια τρωτά σημεία της ομάδας της Λεμεσού. Ο Μιλόγεβιτς τα έχει καταγεγραμμένα, αλλά ξέρει πως πιθανότατα θα συναντήσει έναν διαφορετικό Απόλλωνα. Η ισχύς του αντιπάλου και η αμυντική του αποτελεσματικότητα δεν διαγράφονται από ένα κακό αποτέλεσμα. Σημαντικό ρόλο θα παίξει η πλευρά της τακτικής. Ο Σέρβος με τη δουλειά του δημιουργεί μία πιο σφριγηλή Ομόνοια. Φτιάχνει την αναχαιτιστική ικανότητα και διορθώνει πράγματα στον τρόπο επίθεσης. Σε σχέση με το προηγούμενο ντέρμπι (Ανόρθωση) τα πράγματα είναι διαφορετικά, αφού υπάρχουν επιλογές μπροστά. Όπως όλα δείχνουν ο Καρλίτος προορίζεται για βασικός στο δεξί άκρο της άμυνας, οπότε ο Ράμος μπορεί κάλλιστα να έρθει από τον πάγκο και να δώσει βοήθειες αν χρειαστεί στη φυσική του θέση, αυτή του ακραίου μεσοεπιθετικού.
Στο ακουστικό για «Τζίμη»
Ο Μιλογεβιτς τον χαρακτήρισε παίκτη κλάσης, γιατί περί αυτού πρόκειται, και περιμένει πώς και πώς να ακούσει σήμερα καλά νέα από τη Γερμανία. Ο Χριστοφή πάει στο Μόναχο με την προσδοκία να πάρει το «ΟΚ» για να μπει σε κανονικούς ρυθμούς. Η αποθεραπεία του κύλησε ομαλότατα και ο ποδοσφαιριστής νιώθει δυνατός. Αν λοιπόν του ανάψουν πράσινο φως, σε 15 μέρες θα πρέπει να είναι έτοιμος για δράση.