Η ΑΕΚ πάει «τρένο» τον τελευταίο καιρό. Ούτε στο Παραλίμνι έκανε σταθμό και το ότι κατάφερε μέσα σε μια εβδομάδα να αυξήσει από τέσσερεις σε έξι τους βαθμούς της διαφοράς στην κορυφή της βαθμολογίας, κρίνεται πολύ σημαντικό.

 

 

Ωστόσο, στη μέση υπάρχει και μια άλλη σημαντική παράμετρος και έχει να κάνει με την ανάγκη της ομάδας για φρεσκάρισμα. Τόσο στο προηγούμενο παιχνίδι με τον Άρη όσο και στο πρόσφατο με την Ένωση, η ΑΕΚ δεν κατάφερε να επιβληθεί των αντιπάλων της. Κέρδισε με τη ψυχή στο στόμα, απόρροια της προσωπικότητας κάποιων παιχτών της. Κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι φυσιολογικό, διότι είναι αδύνατο μια ομάδα να τρέχει με χίλια για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Το ότι καταφέρνει να επιβιώνει μέσα και από δύσκολες καταστάσεις αποτελεί δείγμα μεγάλης ομάδας με νοοτροπία πρωταθλητισμού, κάτι που δεν είχε τα προηγούμενα χρόνια η ΑΕΚ. Από την άλλη, όμως, αν συνεχίσει έτσι κάπου θα την πάθει. Συνεπώς, η ανάγκη για αγωνιστικό φρεσκάρισμα θεωρείται επιβεβλημένη. Η ομάδα έχει ένα ισορροπημένο και αρκετά ποιοτικό ρόστερ, αλλά δείχνει να χρειάζεται  refresh. Πολλοί παίχτες είναι στο όριο των καρτών, καλή ώρα τώρα οι Τομάς και Μπόλιεβιτς ενώ στην εξίσωση μπαίνουν και τα θέματα κούραση και τραυματισμοί.

 

Ο Κρίστιανσεν είναι προπονητής που αρέσκεται σε αλλαγές αναλόγως αντιπάλου, αλλά από την άλλη η ομάδα χρειάζεται και ενίσχυση. Καλή και σημαντική η επιστροφή του Μουρίγιο, αλλά μόνο με το Ρόσα θα είναι κάπως δύσκολο να τρέξει όπως έτρεξε μέχρι τώρα ως τον τερματισμό… Με ποιοτική ενίσχυση, κυρίως στον άξονα, αποκτά επιπλέον δυναμική στη μάχη του τίτλου.