Η Ομόνοια ήταν ανεβασμένη σε πολλούς τομείς στον αγώνα απέναντι στην Νέα Σαλαμίνα και πήρε μία σημαντική νίκη. Διόρθωσε πράγματα, αλλά πρέπει να συνεχίσει τις διορθώσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι σέντρες ή οι τελικές πάσες από τα πλάγια. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι «πράσινοι» κατάφεραν να βγουν από τα άκρα στη πλάτη της άμυνας της Νέας Σαλαμίνας, αλλά η τελική τους μπαλιά δεν ήταν καλή.

 

Σε άλλες περιπτώσεις δημιούργησαν την προϋπόθεση (μέσα από τη σωστή κίνηση)  για να βγει σέντρα χωρίς πίεση. Οι περισσότερες ανακόπηκαν με ευκολία από την αντίπαλη άμυνα ή κατέληξαν μακριά από τους παίκτες που είχαν τοποθετηθεί στη περιοχή. Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις, όπως π.χ η μπαλιά του Σέρινταν στον Σκέμπρι. Κοιτώντας τον αγώνα, βρήκαμε σχεδόν μία ντουζίνα περιπτώσεων όπου η σέντρα  ή η μπαλιά από τα πλάγια δεν ήταν καλή. Το βίντεο είναι ενδεικτικό.

 

Αν στις μισές περιπτώσεις, οι παίκτες σημάδευαν ή επέλεγαν καλύτερα, αντιλαμβάνεστε πόσες περισσότερες προϋποθέσεις / ευκαιρίες θα είχε η Ομόνοια. Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά, είναι σχεδόν φαινόμενο που παρουσιάζεται σε κάθε αγώνα.

 

Σε πολλές περιπτώσεις, για να μην αδικούμε αυτούς που βγάζουν τις μπαλιές, έχει σημασία η τοποθέτηση των παικτών που πατάνε στη περιοχή και περιμένουν. Ποιος πάει στο πρώτο δοκάρι, ποιος στο δεύτερο ποιος ακολουθεί στο ύψος του πέναλτι, ποιος μένει εκτός περιοχής για «ριμπάουντ». Πόσο ψηλά ανεβαίνει από απέναντι ο ακραίος αμυντικός. Είναι τομέας στον οποίο όπως πληροφορούμαστε ο Μιλόγεβιτς έχει εντοπίσει αδυναμία και το δουλεύει στη προπόνηση. Είναι επίσης τομέας που θέλει χρόνο και παιχνίδια να διορθωθεί.