Φως στην άκρη του τούνελ με τα υπάρχοντα δεδομένα δεν φαίνεται. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει παραίτηση. Όμως, πρέπει να ληφθούν αποφάσεις. Και η Ομόνοια έχει τρεις δρόμους να επιλέξει σε σχέση με το αύριο (μέχρι τέλους της σεζόν) και το μεθαύριο (τη νέα χρονιά).

Όποιον και να ακολουθήσει, θα πρέπει φυσικά να ενισχυθεί, αλλά και να πάρeι το ανάλογο ρίσκο. Το πόσο και με ποιους είναι το ένα θέμα. Σημαντική είναι και η απόφαση του Ρούνιε, το ταχύτερο δυνατό. Παρόλο που κάνει μέτρια χρονιά, έχει αξιολογηθεί από τους προπονητές, ως καλή λύση. Αν μείνει με μειωμένες απολαβές, αλλάζει τα δεδομένα.

-              Η χειμερινή περίοδος είναι δύσκολη, υπό την έννοια ότι δε βρίσκεις εύκολα καλούς παίκτες. Άρα, αν μείνει ο Ρουνιέ, η Ομόνοια, για να μειώσει το περιθώριο λάθους αποκτά δύο ποδοσφαιριστές, ένα στόπερ και ένα μπροστά. Την ίδια ώρα, αρχίζει η αξιολόγηση του ρόστερ, ώστε να γίνουν προσθαφαιρέσεις τον Ιούνιο. Φυσικά, η ενίσχυση αυτή, ίσως να μην αποφέρει τόσο μεγάλη διαφορά, αλλά σίγουρα κάτι θ΄ αλλάξει.

-              Με ή χωρίς Ρουνιέ, αποκτά τέσσερις παίκτες πρώτης γραμμής, ποντάροντας σε απόλυτη ενίσχυση, προκειμένου  να ισχυροποιηθεί, ώστε να κυνηγήσει τη 4η θέση και το κύπελλο. Απαραίτητη προϋπόθεση να τις βγουν και οι τέσσερις μετεγγραφές, ώστε να ποντάρει σε αυτούς και του χρόνου

-              Κάνει όσες μετεγγραφές κρίνονται αναγκαίες, προχωρά, πέρα από τις απαραίτητες αποδεσμεύσεις αντικατάστασης, σε μίνι εκκαθάριση με βάση τη προοπτική και την συμπεριφορά των παικτών. Μένει μέχρι το Καλοκαίρι ένα πιο μικρό, σφιχτό ισορροπημένο ρόστερ που θα αποτελέσει στη πλειοψηφία του τον κορμό για του χρόνου. Είναι απαραίτητη η σωστή αξιολόγηση από πλευράς προπονητών των μετεγγραφικών αναγκών και του υπάρχοντος ρόστερ, αλλά και οι σωστοί χειρισμοί στις διακοπές των συμβολαίων, ώστε να μην υπάρχει ζημιά.   Μια τέτοια απόφαση περιέχει ρίσκο, αφού μειώνονται οι ήδη μειωμένες ελπίδες για την Ευρώπη, αλλά δίνει την ευκαιρία για καλύτερο καταρτισμό και χημεία του ρόστερ την επόμενη χρονιά.