Είναι αυτές οι πραγματικές δυνατότητες της φετινής ΑΕΛ; Έχουμε δει το καλύτερο που μπορεί να βγάλει στον αγωνιστικό χώρο η ομάδα του Χριστάκη Χριστόφορου; Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης σε ατομικό επίπεδο και κατ’ επέκταση σε επίπεδο συνόλου; Μπορεί το υφιστάμενο ρόστερ να εξασφαλίσει μια θέση στην πρώτη εξάδα και στη β΄ φάση του πρωταθλήματος να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο;
Απάντηση στα περισσότερα από τα πιο πάνω ερωτήματα θα πάρουμε τις επόμενες εβδομάδες. Υπάρχει όμως ένα πρώτο δείγμα. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι εκεί, και μόνο θετικές δεν είναι, και το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο μπορούν να ανατραπούν.
Η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην ολοκλήρωση του μετεγγραφικού σχεδιασμού, λόγω της διοικητικής αβεβαιότητας και (κυρίως) της οικονομικής στενότητας, δεν επέτρεψε στην τεχνική ηγεσία να χτίσει όσο έγκαιρα θα ήθελε την ομάδα του. Ούτε το βάθος (στην ενδεκάδα και τον πάγκο) ήταν αυτό που επιθυμούσε ο προπονητής. Για το δεύτερο κομμάτι κρατάμε μια μικρή πισινή, αφού το δείγμα δεν είναι ακόμα μεγάλο. Αμφιβάλλουμε όμως αν κάποιοι ποδοσφαιριστές, όπως καλή ώρα ο Νιάνγκ, μπορούν να αναστρέψουν τις πρώτες αρνητικές εντυπώσεις και να παρουσιάζουν εντυπωσιακά βελτιωμένο πρόσωπο στη συνέχεια.
Τα επόμενα παιχνίδι μπορούν να χαρακτηριστούν καθοριστικά. Μπορεί να είμαστε ακόμα στο ξεκίνημα, είναι όμως σημαντικό για τον Χριστάκη Χριστοφόρου και τους παίκτες του να σταθεροποιήσουν τις εμφάνισες σε ψηλά επίπεδα και να κάνουν ένα καλό σερί θετικών αποτελεσμάτων, περισσότερο για να κερδίσουν τον ίδιο τον κόσμο τους και φυσικά για να καθορίσουν το μέλλον τους.
Η αλήθεια είναι πως οι μέχρι τώρα εμφανίσεις δεν θυμίζουν την ΑΕΛ των τελευταίων χρόνων. Δεν θυμίζουν την ομάδα η οποία έκανε συνεχόμενες πρωταγωνιστικές πορείες, κατέκτησε τίτλους, έπαιξε σε τελικούς κυπέλλου, πέτυχε μεγάλες νίκες, έκανε ευρωπαϊκές υπερβάσεις και πορείες. Ο ίδιος ο σύλλογος ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη τα τελευταία χρόνια και, καλώς ή κακώς, ο κόσμος έχει καλομάθει σε αυτή τη… νέα τάξη πραγμάτων. Οπότε δικαιολογημένα υπάρχουν μεγάλες απαιτήσεις και μεγάλη απογοήτευση από την εικόνα που εκπέμπει η ομάδα τους.
Κακά τα ψέματα, η σημερινή εικόνα θυμίζει άλλες εποχές. Θυμίζει περισσότερο τα πέτρινα χρόνια και όχι την πρόσφατη, ένδοξη περίοδο. Η ομάδα του Χριστάκη Χριστοφόρου δείχνει να μην μπορεί αδυναμία να παίξει ποδόσφαιρο κυριαρχίας. Δεν μπορεί να επιβληθεί του αντιπάλου, να πιέσει, να φτιάξει ευκαιρίες, να κερδίσει.
Οι επόμενες αγωνιστικές, αρχίζοντας από το κυριακάτικο ντέρμπι με την πρωτοπόρο και αήττητη ΑΕΚ στο Τσίρειο, θα είναι το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι για την ομάδα του Χριστάκη Χριστοφόρου. Αν καταφέρει να δείξει βελτίωση, αντίδραση και φυσικά να πάρει τα αποτελέσματα, τότε η κατάσταση μπορεί να ανατραπεί και να δουν όλοι με διαφορετικό μάτι τη συνέχεια. Αν όχι, τότε το πιθανότερο θα μιλάμε για μια χρονιά που ουσιαστικά τελείωσε πριν ακόμα ξεκινήσει. Το άμεσο μέλλον θα δώσει την απάντηση…
