Το ότι η Ομόνοια παίζει με την πλάτη στον τοίχο δεν αποτελεί… είδηση. Από πολύ νωρίς στο φετινό πρωτάθλημα οι «πράσινοι» βρέθηκαν να βλέπουν από μακριά την κορυφή της βαθμολογίας και πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος, αναγκάστηκαν να μιλήσουν και επίσημα για αναπροσαρμογή στόχου και κατάκτησης μιας θέσης στην πρώτη τετράδα. Στον πρώτο αγώνα του 2013, το «τριφύλλι» ηττήθηκε από την ΑΕΚ στο ΓΣΖ και σε μεγάλο βαθμό γκρέμισε ό,τι με κόπο έκτιζε στις πέντε αγωνιστικές που προηγήθηκαν. Την περασμένη εβδομάδα, σε ένα από τα πιο κρίσιμα παιχνίδια του φετινού μαραθωνίου, η Ομόνοια κέρδισε την ΑΕΛ και μείωσε στους δύο βαθμούς από την 4η θέση και κατά κάποιον τρόπο επανέκτησε μέρος του εδάφους που έχασε στο ΓΣΖ. Έτσι λοιπόν, σήμερα, οι «πράσινοι» θέλουν να δώσουν συνέχεια στις επιτυχίες και να εξαργυρώσουν κατά κάποιον τρόπο το τρίποντο της προηγούμενης εβδομάδας και να μην κάνουν άλλο ένα πισωγύρισμα στην προσπάθεια που καταβάλλουν για να πατήσουν τετράδα. Η βασική τους αντίπαλος σε αυτήν τη μάχη, η ΑΕΛ, έχει μπροστά της ένα πιο βατό πρόγραμμα (σ.σ. παίζει κατά σειρά Ολυμπιακό, Σαλαμίνα, Αγία Νάπα και Εθνικό) και εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως σημαντικά κρίνονται τα δύο σερί ντέρμπι που δίνει η Ομόνοια με ΑΠΟΕΛ και Ανόρθωση. Αυτήν τη στιγμή, όμως, ο Τόνι Σαβέβσκι και οι παίκτες του δεν μπορούν να βλέπουν πιο μακριά από το σημερινό ντέρμπι, το οποίο θέλουν να κερδίσουν όχι μόνο για βαθμολογικούς λόγους, αλλά και για το γόητρο.

Ζητούμενο η ουσία
Για να φτάσουν όμως στο ζητούμενο, θα χρειαστεί να φτάσουν σε υψηλά επίπεδα απόδοσης. Όπως έκαναν για παράδειγμα στο αντίστοιχο παιχνίδι του πρώτου γύρου, όταν οι «πράσινοι» κυριάρχησαν σχεδόν σε ολόκληρο το 90λεπτο και το τελικό 0-0 μάλλον τους αδικούσε. Για να ακριβολογούμε πάντως, οι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας ήταν αυτοί που αδίκησαν τους ίδιους τους εαυτούς τους, αφού δεν κατάφεραν να μετουσιώσουν την υπεροχή τους. Κάτι που είδαμε φυσικά σε άλλα παιχνίδια ντέρμπι (και όχι μόνο). Το ζητούμενο λοιπόν είναι η αξιοποίηση των (λίγων ή πολλών) ευκαιριών που θα φτιάξουν για γκολ, όπως και η σωστή ανασταλτική λειτουργία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Επιτέλους… πονοκέφαλος!
Το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα ο Τόνι Σαβέβσκι βλέπει τις επιλογές του να αυξάνονται σημαντικά αποτελεί σίγουρα ένα θετικό στοιχείο. Την ίδια ώρα, όμως, οι αυξημένες επιλογές σε κάποιες συγκεκριμένες θέσεις δημιουργούν πονοκέφαλο στον Σκοπιανό τεχνικό, για το ποιους θα χρησιμοποιήσει στο αρχικό σχήμα και ποιους θα αφήσει στον πάγκο. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά έχει να κάνει με τη χρησιμοποίηση του Ζοάο Πάουλο Αντράντε στην ενδεκάδα αλλά και τη θέση. Αν ο Πορτογάλος αγωνιστεί στο κέντρο της άμυνας, τότε ελευθερώνεται ο Σκαραμοτσίνο και μετακινείται στο αριστερό άκρο. Ο τελευταίος όμως έκανε δύο εξαιρετικά παιχνίδια σαν στόπερ και δεν είναι εύκολο να τον αλλάξει. Ο Αντράντε φυσικά μπορεί να αγωνιστεί και σαν αμυντικό χαφ. Σε αυτήν την περίπτωση, θα μείνει εκτός ένας εκ των Λεάντρο, Ασίς και Ζοάο Άλβες, με τον τελευταίο να είναι ο πρώτος υποψήφιος. Πάντως, το γεγονός ότι ο Αντράντε αγωνίστηκε σαν στόπερ (και όχι κόφτης) στο πρόσφατο παιχνίδι κυπέλλου με τον Εθνικό, ίσως φανερώνει και τις προθέσεις του προπονητή του. Με λίγα λόγια, ο Πορτογάλος αμυντικός θα κρίνει με την παρουσία του ή μη ποιοι θα αγωνιστούν στη μεσοαμυντική γραμμή.
Το δεύτερο ερωτηματικό έχει να κάνει με την επιθετική τριπλέτα. Ο Δημήτρης Χριστοφή είναι ο μόνος σίγουρος, με τους Εφραίμ, Σκέμπρι, Α. Άλβες και Φρέντι να διεκδικούν τις άλλες δύο θέσεις. Για τη θέση του αριστερού εξτρέμ, είναι η επιλογή του απόλυτα έτοιμου Εφραίμ, ο οποίος όμως δείχνει να βρίσκεται ακόμα μακριά από τον καλό του εαυτό, και ο σταθερά καλός το τελευταίο διάστημα Σκέμπρι. Για την κορυφή της επίθεσης, λογικά έχει τον πρώτο λόγο ο Αντρέ Άλβες, ο οποίος έκανε ένα πάρα πολύ καλό παιχνίδι με την ΑΕΛ (έστω και αν δεν σκόραρε) και πέτυχε δύο τέρματα κόντρα στον Εθνικό.