Μια χαμένη ευκαιρία. Αυτό ήταν για τον Απόλλωνα ο αγώνας του περασμένου Σαββάτου στο ΓΣΠ. Οι ποδοσφαιριστές του Ιοάν Αντόνε πέταξαν  στα σκουπίδια μια μεγάλη ευκαιρία για να κερδίσουν ή τουλάχιστον να μην χάσουν στο ντέρμπι κορυφής. Ο Απόλλωνας θα έπρεπε να είχε πάρει βαθμολογικό κέρδος το Σάββατο, έστω την ισοπαλία, όμως η τύχη του γύρισε την πλάτη και έχασε.

Σίγουρα αν δεν δεχόταν η ομάδα του κ. Αντόνε το γκολ στην τελευταία φάση του αγώνα, σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Ακόμα και έτσι όμως, ο Απόλλωνας είναι συγκάτοικος στο ρετιρέ της βαθμολογίας, έδειξε ότι έχει όλα τα φόντα να φθάσει στον στόχο του που είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ έχει μπροστά του 11 ντέρμπι για να το πετύχει.

Το προχθεσινό παιγνίδι θα αποτελέσει καλό παράδειγμα για το μέλλον. Από την μια να μην χάνονται τόσες ευκαιρίες όσες προχθές. Όταν δεν αξιοποιείς κραυγαλέες φάσεις μέσα στην έδρα του αντιπάλου σου, ο νόμος του ποδοσφαίρου λέει ότι θα το πληρώσεις. Ο Άμπραχαμ Γκίε δεν κατάφερε να γίνει ο ποδοσφαιριστής με το μεγαλύτερο σερί σκοραρίσματος στην ιστορία του Απόλλωνα όχι γιατί εμποδίστηκε από τους αντιπάλους αλλά γιατί ήταν άστοχος. Ιδιαίτερα στη φάση του 87 η τύχη του γύρισε προκλητικά την τύχη. Και ο Παπουλής έχασε κάποιες ευκαιρίες όμως στην καλύτερη του στο 78 τον σταμάτησε αναίτια ο κ. Τράττος θεωρώντας επιθετικό φάουλ το τρακάρισμα των Καρλάο και Σέρτζιο.

Από την άλλη η ολιγωρία που έδειξαν όλοι στην τελευταία φάση του αγώνα. Δεν γίνεται να μην πάει κάποιος παίκτης πάνω από την μπάλα για να καθυστερήσει την εκτέλεση ενός φάουλ που θα είναι το τελευταίο της αναμέτρησης ενώ είναι απαράδεκτο με παίκτη παραπάνω δύο ποδοσφαιριστές του αντιπάλου (Τζεμπούρ, Μοράις) είναι εντελώς μόνοι και να κάνουν την ζημιά. Ίσως αν ο Απόλλωνας δεν είχε το αριθμητικό πλεονέκτημα να αμυνόταν διαφορετικά στη τελευταία φάση.