Σε ότι αφορά στην υπόθεση Μπόρδα, ο ΑΠΟΕΛ θα παρευρεθεί στην συνεδρία του Εφετείου την ερχόμενη Πέμπτη και θα αγορεύσει, τέθοντας ενώπιον του εφετείου την δική του θέση. Η οποία είναι βεβαίως γνωστή και έχει να κάνει με το άρθρο 21 της προκύρηξης όπου αν διαπιστωθεί υπόδειξη σε λάθος παίκτη τότε αφαιρούνται οι νομικές συνέπειες της τιμωρίας, δηλαδή όπως ερμηνεύεται από τους κανονισμούς, περιλαμβάνει και την ποινή του αυτόματου αποκλεισμού των δύο αγωνιστικών.
Βεβαίως στον ΑΠΟΕΛ έχουν επίσης την θέση ότι η έφεση του πειθαρχικού εισαγγελέα είναι ανευ αντικειμένου. Και αυτό γιατί ήδη ο ποδοσφαιριστής έχει εκτίσει στους αγώνες με Πάφο και Ανόρθωση τον αυτόματο αποκλεισμό των δύο αγωνιστικών.
Αυτή είναι η θέση του ΑΠΟΕΛ.
Τώρα, από κει και πέρα, είναι απόλυτα λογικό να διερωτάται κάποιος  για το κάτα πόσο υπάρχει όντως ωφελιμότητα για αυτή την έφεση πέρα από το σύνηθες που είδαμε φέτος και αφορούσε και στην υπόθεση του Μοντέιρο. Δηλαδή ότι η ΚΟΠ επιλέγει να στείλει την υπόθεση στην τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου, έτσι ώστε εάν υπάρξει παρόμοιας φύσης υπόθεση στο μέλλον να δημιουργηθεί δεδικασμένο και να γνωρίζουν όλοι έτσι, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της.
Το άλλο σενάριο το οποίο δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες, όμως δεν παύει να είναι την δεδομένη χρονική στιγμή υπαρκτό είναι το εξής. Τι γίνεται σε περίπτωση που η απόφαση του εφετείου είναι ίδια με την απόφαση της Δικαστικής. Δηλαδή δικαιώσει τον παίκτη, αλλά ουσιαστικά θα είναι άνευ σημασίας αφού έχει ήδη εκτίσει την ποινή του. Τότε θα είναι στην διακριτική ευχέρεια της ομάδας ή του παίκτη να καταγγείλει την υπόθεση στην επιτροπή επίλυσης διαφορών. Και αυτό γιατί είναι καθαρό ότι ο παίκτης και η ομάδα στερήθηκαν την συμμετοχή του Ισπανού με ότι αυτό συνεπάγει, όπως ας πούμε πριμ νικών ή αγωνιστική βοήθεια. Αυτό είναι το πιο ακραίο και σαφώς χωρίς οποιαδήποτε υπόσταση αφού ήδη στον ΑΠΟΕΛ θεωρούν ότι η όλη υπόθεση και κατά συνέπεια, η έφεση είναι άνευ αντικειμένου.