Δύο φορές φέτος ο «νέος» ΑΠΟΕΛ κλήθηκε ν' αγωνιστεί σε κρίσιμα 90λεπτα. Η πρώτη ήταν τον περασμένο Αύγουστο, όταν προερχόμενος από την εκτός έδρας ισοπαλία στο Αζερμπαϊτζάν, έπαιζε την είσοδο στους ομίλους του Γιουρόπα, μέσα στο ΓΣΠ. Απέτυχε παταγωδώς, γνωρίζοντας την ήττα με 1-3 από τη Νέφτσι. Ήταν, βεβαίως, τα πρώτα δείγματα γραφής της ομάδας, που δέχτηκε πολλές προσθήκες στο ρόστερ της, ενώ είχαν φύγει σημαντικοί ποδοσφαιριστές. Τέσσερις μήνες μετά, η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είχε να διαχειριστεί το δεύτερο πιο κρίσιμο ενενηντάλεπτο της χρονιάς. Με την πρωτοπόρο Ανόρθωση μέσα στην έδρα της. Σημαντικότερο για τους «γαλαζοκίτρινους» θα ήταν φυσικά η νίκη, αλλά αν υπήρχε και ένα εναλλακτικό σενάριο, αυτό θα ήταν τουλάχιστον να μη χάσουν, ώστε να διατηρήσουν την άμεση επαφή με την κορυφή. Τελικά δεν κατάφεραν να πετύχουν κανένα από τα δύο. Πληρώνοντας γι' ακόμη μια φορά τις αμυντικές αδυναμίες τους και τις επιθετικές τους ελλείψεις.

Τραγικός εντός έδρας απολογισμός
Γενικά στην τρέχουσα περίοδο, το ΓΣΠ δεν αποτελεί έδρα για τους «γαλαζοκίτρινους». Όσες φορές δεν κατάφεραν να κερδίσουν (δύο ήττες και μια ισοπαλία), το έκαναν μέσα στην έδρα τους. Κοιτάζοντας και τις αντιπάλους που τους προκάλεσαν αυτήν τη… δυστοκία, τα δεδομένα είναι ακόμη χειρότερα. Η πρώτη απώλεια είχε έρθει στο ντέρμπι με την Ομόνοια (λογίζεται ως εκτός έδρας αγώνας, αλλά έγινε στο ΓΣΠ) και οι επόμενες δύο, ήταν με ΑΕΚ και Ανόρθωση. Δηλαδή με τις τρεις επικρατέστερες (μαζί με ΑΕΛ και Απόλλωνα), που θα πρέπει να αντιμετωπίσει και στη διαδικασία των πλέι οφ, για τον φετινό τίτλο. Δηλαδή με απλά λόγια, απώλειες που στον τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος μετρούν διπλά.

Το «εν κατακλείδι» συνεχόμενο «λάθος»
Με τον ΑΠΟΕΛ να στερείται εδώ και αρκετές αγωνιστικές τον κλασικό επιθετικό, όσες φορές κατάφερε να δείξει καλό πρόσωπο μέσα στο γήπεδο, το είχε κάνει με τον Μπενασούρ στο γρασίδι. Σε γενικό πλαίσιο όσες φορές ο Τυνήσιος έμπαινε ως αλλαγή, άλλαζε κατά πολύ και την επιθετική έκφραση του ΑΠΟΕΛ. Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει την «κάθετη» πάσα και σε συνολικό πλαίσιο, ο μοναδικός στο ρόστερ που λογίζεται ως κλασικό «δεκάρι». Και όμως μέχρι στιγμής ο Μπενασούρ χρησιμοποιήθηκε μόλις σε τέσσερα παιχνίδια στη βασική ενδεκάδα, ενώ ποτέ δεν έβγαλε ενενηντάλεπτο, όταν ξεκίνησε τον αγώνα. Αυτό δημιουργεί εύλογα το ερώτημα αν  τον εξυπηρετεί η αγωνιστική του αντοχή ή όχι. Πάντως αν το συγκρίνουμε με τα περσινά στατιστικά του παίκτη που αντικατέστησε, δηλαδή του Μαρσίνιο, τότε αποδεικνύεται ότι ο Γιοβάνοβιτς δεν τον υπολογίζει και τόσο. Ο Μαρσίνιο πέρσι αγωνίστηκε σε 23 από τα 32 παιχνίδια ως βασικός και δύο ως αλλαγή. Στα 13, έπαιξε ολόκληρο το παιχνίδι και από τα υπόλοιπα δέκα, μόνο σε ένα έγινε αλλαγή πριν το 73ο λεπτό. Αν δεν υπάρχει πρόβλημα με τις… αντοχές του Μπενασούρ, τότε μόνο με την εμμονή φιλοσοφίας για τα τρία ανασταλτικά χαφ, μπορεί να εξηγηθεί η μη συμμετοχή του σε περισσότερο αγωνιστικό χρόνο.