Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε στην Ομόνοια η ήττα στο ντέρμπι «αιωνίων» με τον ΑΠΟΕΛ. Από τη μια ικανοποίηση για την απόδοση της ομάδας και το πάθος των παιχτών και από την άλλη απογοήτευση για το αποτέλεσμα, αλλά και θλίψη και θυμός για το ρατσιστικό επεισόδιο εις βάρος του πρώτου σκόρερ της ομάδας Μίκαελ Ποτέ. Παράλληλα, υπάρχουν και παράπονα για τη διαιτησία του Δημήτρη Μασιά, που εστιάζονται στον πειθαρχικό έλεγχο και, κυρίως, στην αποβολή του Χ. Κυριάκου. Η ουσία, όμως, είναι ότι η Ομόνοια για δέκατη-έκτη χρονιά έμεινε χωρίς νίκη επί του ΑΠΟΕΛ στον Α’ γύρο, γεγονός που αποτελεί πλήγμα για το γόητρό της και επί του προκειμένου την έσπρωξε έντεκα ολόκληρους βαθμούς μακριά από την κορυφή… Υπάρχει όμως προοπτική για την Ομόνοια, όπως φάνηκε στο ντέρμπι και εναπόκειται στην ίδια να εκμεταλλευτεί τα όποια θετικά έδειξε και να παραμείνει σε τροχιά διάκρισης.
Άξιζε περισσότερα
Η Ομόνοια στο ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ παρατάχθηκε με μόνο μια αλλαγή σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι με την ΑΕΛ (Κυριάκου αντί Δημητρίου). Ο Κώστας Καϊάφας ρίσκαρε ξανά με Οικονομίδη και Φυλακτού στον άξονα, αλλά δικαιώθηκε. Οι δύο νεαροί παρουσιάστηκαν για δεύτερο παιχνίδι πανέτοιμοι αγωνιστικά και με τη σωστή ψυχολογία και κυρίως με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Με πολλά τρεξίματα και αναχαιτίσεις, αλλά και με αρκετή οργανωτική δουλειά δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι κυριάρχησαν έναντι των πολύπειρων Μοράις και Γκόμες στον νευραλγικό χώρο του άξονα, δίνοντας την ευκαιρία στον Ασίς να μοιράζει παιχνίδι και να βάζει πίεση στην αντίπαλη άμυνα. Θετική ήταν και η παρουσία του Κιρμ στο αριστερό φτερό, με τον Σλοβένο να είναι ο δράστης της μεγαλύτερης ευκαιρίας για γκολ. Ο Ποτέ παρά το ότι στενά φρουρούμενος αποτελούσε μόνιμη πηγή κινδύνων, ενώ και ανασταλτικά η Ομόνοια τα πήγαινε περίφημα.
Η Ομόνοια γενικότερα είχε επιθετική διάθεση και μετά την παρέλευση του πρώτου δεκαλέπτου και μέχρι να δεχθεί το γκολ, έλεγχε πλήρως το παιχνίδι και θα μπορούσε να έφτανε πρώτη στο γκολ. Με ζωντάνια και πάθος στο παιχνίδι της, περιόρισε τα ατού του ΑΠΟΕΛ και επιζητούσε με αξιώσεις το γκολ. Μια στιγμή αδράνειας, όμως, στην… επίθεση άφησε εκτεθειμένη την αμυντική της γραμμή και μοιραία δέχθηκε το γκολ σε ένα κρίσιμο χρονικό σημείο του παιχνιδιού. Το γκολ επηρέασε κάπως ψυχολογικά τους «πράσινους», αλλά και πάλι έδειξαν σημεία ζωής, δείγμα του ότι πατούσαν καλύτερα στο γήπεδο από τον αντίπαλό τους. Ακόμη και όταν έμειναν με παίχτη λιγότερο, λόγω της αυστηρής αποβολής του Κυριάκου, οι παίχτες του Κώστα Καϊάφα είχαν τον έλεγχο του αγώνα και επιδίωξαν την ισοφάριση, έστω και αν οι ευκαιρίες που βρήκαν ήταν σαφώς πιο λίγες από το Α’ ημίχρονο.
Ενθαρρυντικά μηνύματα
Η παρουσία της Ομόνοιας στο ντέρμπι γεμίζει με αυτοπεποίθηση την ομάδα ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Εκείνο που απαιτείται είναι να χτίσει πάνω στις τελευταίες δύο εμφανίσεις της και να μπει σε μια καλή ροή, τόσο από αγωνιστικής πλευράς όσο και από πλευράς αποτελεσμάτων. Αποτελεί μεγάλο στοίχημα η αγωνιστική συνέπεια και χημεία για τη φετινή Ομόνοια και είναι καιρός και η τεχνική ηγεσία να καταλήξει σε έναν βασικό κορμό και συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία. Θα είναι πολύ σημαντικό για την Ομόνοια να σταθεροποιηθεί σε ένα υψηλό επίπεδο αγωνιστικής συνέπειας, καθώς όπως είναι διαμορφωμένα τα δεδομένα στη βαθμολογία, υπάρχουν εφτά ομάδες για την πρώτη εξάδα και συνεπώς θα γίνει μεγάλη μάχη για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.
«Φτωχοί» αριθμοί
Πάντως, οι αριθμοί του Α’ γύρου για την Ομόνοια δεν είναι καθόλου κολακευτικοί. Σε σύνολο έντεκα αγώνων, η ομάδα του Κώστα Καϊάφα έχει πετύχει μόλις πέντε νίκες και δέχθηκε ισάριθμες ήττες, ενώ μια φορά εξήλθε ισόπαλη, έχοντας μάλιστα και αρνητικό συντελεστή τερμάτων (11-12), κάτι πρωτόγνωρο για την Ομόνοια. Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στα έντεκα γκολ ενεργητικό που διαθέτει, αφού τα οκτώ από αυτά έχουν σημειωθεί από ένα και μόνο παίχτη (Ποτέ), με τα υπόλοιπα τρία να μοιράζονται οι Φοφανά, Ρουσιάς και Κιρμ!
