Η ικανοποίηση των ανθρώπων της ΑΕΚ αλλά και η χαρά του κόσμου για τη νίκη στον αγώνα της πρώτης αγωνιστικής κόντρα στη συμπολίτισσα Αλκή είναι δεδομένη. Με δεδομένο τον υψηλό βαθμό δυσκολίας αλλά και το απρόοπτο και το άγνωστο που κρύβει πίσω της κάθε πρεμιέρα, το πρώτο τρίποντο της χρονιάς απέναντι σε μια δυνατή και φιλόδοξη ομάδα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να συμβεί για την ομάδα της Λάρνακας, κυρίως για ψυχολογικούς λόγους.
Ας μην ξεχνάμε πως φέτος στην ΑΕΚ γίνεται μια νέα προσπάθεια. Μπορεί να μην ξεκίνησε από το μηδέν το κτίσιμο της ομάδας, ωστόσο η νέα χρονιά βρήκε τους «κιτρινοπράσινους» με νέο προπονητή, αρκετά νέα πρόσωπα στο ρόστερ και, φυσικά, χωρίς τον Γιόρντι Κρόιφ ή τον Κέβιν Χόφλαντ (ο οποίος, έχοντας ουσιαστικό ρόλο στο κομμάτι του προγραμματισμού από το πόστο του τεχνικού διευθυντή, αποχώρησε λίγο πριν από την έναρξη της σεζόν) και είναι ερωτηματικό το ποια θα είναι η δυναμικότητα της ομάδας και μέχρι πού μπορεί να φτάσει.  Μετά τις προσθαφαιρέσεις του περασμένου καλοκαιριού και με τον Ισραηλινό προπονητή Ραν Μπεν Σιμόν στον πάγκο, η ομάδα της Λάρνακας άφησε πίσω της το ολλανδικό μοντέλο της προηγούμενης διετίας και ευελπιστεί ότι θα έχει σημαντικό ρόλο να επιτελέσει στο νέο πρωτάθλημα. Στόχος είναι η είσοδος της ομάδας στην πρώτη τετράδα και η εξασφάλιση ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου, είτε μέσω πρωταθλήματος είτε μέσω του θεσμού του κυπέλλου.

Παιχνίδια… δυναμικής!
Μπορεί να είμαστε ακόμα στο ξεκίνημα της χρονιάς· ωστόσο, με δεδομένο τον υψηλό βαθμό ανταγωνισμού στα ψηλά στρώματα, η ΑΕΚ οφείλει να κυνηγά το τρίποντο σε κάθε παιχνίδι και να μην ξεκόψει από τις ομάδες που έχουν παρόμοιους στόχους. Μια από αυτές τις ομάδες είναι και ο Απόλλωνας, ο επόμενος αντίπαλος στο πρωτάθλημα, ενώ σημαντικό κρίνεται και το παιχνίδι της 3ης αγωνιστικής με την Ομόνοια στο άδειο ΓΣΠ. Τα δύο επόμενα παιχνίδια δεν είναι ακριβώς καθοριστικά, μιας και είμαστε ακόμα στο ξεκίνημα, μπορούν όμως να δώσουν δυναμική και αυτοπεποίθηση στην ΑΕΚ ενόψει συνέχειας.