Ο Κώστας Καϊάφας σχεδιάζοντας τη νέα Ομόνοια αδυνατούσε να τη φανταστεί χωρίς τον Νούνο Ασίς. Ο κόουτς τον θεωρούσε απαραίτητο. Πίστευε (και σαφώς πιστεύει) στην απεριόριστη εμπειρία και ποιότητα του ποδοσφαιριστή και για τούτο το λόγο αγνόησε το πλάνο για μείωση του μέσου όρους ηλικίας. Ζήτησε διακαώς την επιστροφή του. Συνάντησε, όμως, ανέλπιστο εμπόδιο. Το υψηλότερο. Η άρνηση του Δώρου Σεραφείμ έβαλε τα πόδια του Κώστα Καϊάφα σε ένα… παπούτσι. Ο ισχυρός άνδρας του τριφυλλιού δεν ήθελε να ακούσει το όνομα του Πορτογάλου. Ακόμα και δημόσια έβαζε τέλος στα όποια σενάρια επιστροφής. Οι λόγοι παραμένουν άγνωστοι, αλλά σημασία έχει ότι πείστηκε και άναψε το πράσινο φως.   

Ο αιώνος αρχηγός, αγωνίστηκε ως ποδοσφαιριστής και γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τι εστί ηγέτης αφού επιτελούσε για πολλά χρόνια το συγκεκριμένο ρόλο. Δεν μέτρησε χρόνια. Ούτε παραδειγματίστηκε από την πράξη του τότε προπονητή του, Τάκη Λεμονή να τον θέσει εκτός ομάδας λόγω ηλικίας. 

Ένα απόγευμα Παρασκευής ο Νούνο υπέγραφε συμβόλαιο διάρκειας ενός χρόνου και λίγες ώρες μετά πήγαινε στο Μακάρειο για το φιλικό με αντίπαλο τη Δόξα. Όχι για να αγωνιστεί. Ο άνθρωπος ούτε προετοιμασία δεν έκανε. Αλλά για να γνωρίσει τους νέους του συμπαίκτες. Θυμάμαι (επειδή βρισκόμουν στο γήπεδο) ότι οι λίγοι φίλοι των πρασίνων αποθέωσαν τον Ασίς και του έδειξαν πόσο πολύ εκτιμούν την αξία και την προσφορά του στην ομάδα.

Ο Πορτογάλος χρειάστηκε κάποιο χρονικό διάστημα προκειμένου να βοηθήσει την ομάδα και λίγους μήνες μετά δικαιώνει την επιλογή του Κώστα Καϊάφα. Οι παρουσίες του με την Δυναμό Μόσχας τελικά δεν ήταν… πυροτέχνημα και συνεχίζει να αποτελεί την ποιοτικότερη και ασφαλέστερη λύση στην ομάδα. Ο άνθρωπος σε ένα μήνα και κάτι ημέρες (25/11) θα κλείσει 37 χρόνια ζωής. Στο γήπεδο κάτι τέτοιο δεν φαίνεται και για να πειστεί κάποιος θα πρέπει να γνωρίζει τα στοιχεία του. Πρόκειται για έναν αγέραστο ποδοσφαιριστή. Παίζει την μπάλα με τόση ευκολία, την αγγίζει με τόση μαγεία που πραγματικά χαίρεσαι να τον βλέπεις. Ναι ακόμα και στα… τελευταία του. 

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα πιο πάνω. Απέναντι στον Ερμή ο Νούνο πρόσθεσε ακόμα μια εξαιρετική παράσταση με τη φανέλα της Ομόνοιας. Ήταν με διαφορά ότι ποιοτικότερο έτρεχε στον αγωνιστικό χώρο. Πραγματικός ηγέτης. Μοίραζε, έκοβε και έτρεχε σαν διψασμένος έφηβος που ήθελε να διακριθεί. Δεν σκόραρε, αλλά αυτή είναι δουλειά των συμπαικτών του. Άλλωστε ποτέ δεν είχε το… γκολ. Τα χαρίσματα του, όμως, είναι τόσα πολλά που περισσεύουν ώστε να κατατάσσεται μέσα στους καλύτερους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στην Κύπρο.

Ο 3ος χρόνος στην Ομόνοια ενδεχομένως να είναι ο τελευταίος στην τεράστια και πλούσια καριέρα του. Ο Νούνο αποτελεί τεράστιο κεφάλαιο για τους πράσινους. Είναι τιμή της ομάδας αλλά και του κυπριακού ποδοσφαίρου να διαθέτει τέτοιο διαμάντι.

Όλοι κάνουμε λάθη. Το θέμα είναι να μαθαίνουμε απ’ αυτά. Ο κ. Σεραφείμ ενδεχομένως να νιώθει κάπως περίεργα με τη στάση που κράτησε το καλοκαίρι απέναντι στον Ασίς και εκ των υστέρων θα νιώθει δικαιωμένος για την τελική του απόφαση. Πάντως, σε λίγους μήνες το πιο πιθανό θα κληθεί να πάρει ακόμα μια σημαντική απόφαση για την Ομόνοια και τον ποδοσφαιριστή. Να τον κρατήσει στο Ηλίας Πούλλος με οποιοδήποτε καθεστώς.