Κάποιοι από τους «ειδικούς» του ποδοσφαίρου υποστηρίζουν ότι, όταν οι προπονητές έχουν όλους τους παίκτες στη διάθεσή τους τότε έχουν και πιο δύσκολο έργο για τον καταρτισμό της ενδεκάδας. Συμφωνούμε μαζί τους (κάποτε) και μάλιστα το έργο τους γίνεται ακόμη πιο δύσκολο, όταν αρχίσουν με λανθασμένη, έστω και μια επιλογή. Ο λόγος που το έργο τους τα τελευταία χρόνια (για όσους δουλεύουν Κύπρο γράφουμε) έγινε πιο δύσκολο, είναι τα μεγάλα ρόστερ.

Ειδικά οι ομάδες οι οποίες έχουν πρωταγωνιστικούς στόχους επιβάλλεται να έχουν μεγάλο αλλά και ποιοτικό ρόστερ. Φυσικά, πολύ διαφορετικά πρέπει να διαχειρίζονται τους παίκτες τους οι προπονητές των ομάδων που αγωνίζονται στην Ευρώπη και θέλουν να τους έχουν όλους σε εγρήγορση. Ο κάθε προπονητής, σε συνεννόηση πάντα με τον τεχνικό διευθυντή (αν υπάρχει) ή την επιτροπή προγραμματισμού είναι οι αρμόδιοι για το κτίσιμο της ομάδας.

Αυτός που θα το διαχειρίζεται όμως είναι ο προπονητής. Πρέπει λοιπόν, να είναι πολύ προσεκτικοί και σχεδόν αλάνθαστοι στον καταρτισμό της ενδεκάδας αφού σε αντίθετη περίπτωση θα δυσκολέψουν το έργο τους στον πάγκο αλλά και το μέλλον τους στον πάγκο. Εκτός από τα ηγετικά και τεχνικά προσόντα ένας προπονητής πρέπει να είναι και καλός ψυχολόγος. Αν ένα από τα τρία δεν το δουλεύει σωστά τότε δεν έχει μέλλον στο κυπριακό πρωτάθλημα αφού οι «ειδικοί παράγοντες» των ομάδων μας, δεν έχουν υπομονή.

Ήδη, τέσσερις Κύπριοι προπονητές έχουν απολυθεί στις πρώτες έξι αγωνιστικές. Νίκος Ανδρονίκου, Δημήτρης Ιωάννου, Νίκος Παναγιώτου και Χριστάκης Χριστοφόρου. Υπομονή ευχόμαστε στους υπόλοιπους αλλά και στους αντικαταστάτες τους. Ο ρόλος του προπονητή είναι πολύ σοβαρός και κρύβει πολλές δυσκολίες, διότι έχει να κάνει με τον "παράγοντα" άνθρωπο, όπου τίποτα δεν είναι σταθερό και σίγουρο, ειδικά στην Κύπρο.