Με τη λευκή ισοπαλία στο ΓΣΠ η ΑΕΛ συμπλήρωσε διψήφιο αριθμό αγώνων (10) απέναντι σε Απόλλωνα και ΑΠΟΕΛ (συμπεριλαμβανομένων και των αναμετρήσεων στο κύπελλο της περασμένης περιόδου) άνευ νίκης. Συνάμα για πρώτη φορά επί των ημερών του Ιβάιλο Πέτεφ απέτυχε να νικήσει για δύο αγωνιστικές στη σειρά.

Εν μέσω μιας πεντάδας συναπτών ντέρμπι (ακολουθούν αυτά με Ανόρθωση, ΑΕΚ και Ερμή) ο σύλλογος της Λεμεσού είναι πρόδηλο πως δεν αντέχει να μείνει άλλο μακριά από νίκες. Σε διαφορετική περίπτωση θα μείνει από νωρίς μακριά από τις προπορευόμενες ομάδες και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να καλύψει το χαμένο έδαφος.

Ο Πέτεφ έκανε λόγο για πολλή και σκληρή δουλειά που περιμένει την ομάδα του και δεν είχε άδικο. Στα μετόπισθεν ο Ρομέρο είναι δεδομένο ότι δεν θα κατεβάζει ρολά σε κάθε παιχνίδι, συνεπώς είναι επείγουσα ανάγκη να περιοριστεί σημαντικά ο αριθμός των ευκαιριών που παράγει ή βρίσκει ο αντίπαλος. Η αμυντική τετράδα ακόμη δεν έχει δέσει (σ.σ. έχει δύο νεοφερμένους στόπερ και τους Καρλίτος και Εντμάρ σε νέους ρόλους), αλλά σιγά-σιγά θα πρέπει να γίνει πιο συμπαγής.

Στην επίθεση χρειάζεται δουλειά στην αξιοποίηση του Γκικίεβιτς, ο οποίος χρειάζεται και καλύτερη και συστηματικότερη τροφοδότηση, ενώ πρέπει να βελτιωθεί και το παιχνίδι από τα άκρα. Για το συγκεκριμένο κομμάτι ο Πέτεφ μπορεί να ευελπιστεί βάσιμα σε βελτίωση ένεκα της επιστροφής των Σαρδινέρο και Ταγκμπατζούμι.

Στα θετικά του ντέρμπι στο ΓΣΠ καταγράφεται η παρουσία των Γκουιντελεγέ και Μπεμπέ. Ο πρώτος «έδεσε» αρμονικά με τον Νικολάου, ενώ ο δεύτερος -αγωνιζόμενος στη φυσική του θέση- έδειξε τι μπορεί να προσφέρει σε τέτοιου είδους παιχνίδια και μάλλον έχει αποκτήσει σοβαρό προβάδισμα έναντι του Μπαρσέλος, τουλάχιστον για το προσεχές παιχνίδι με την Ανόρθωση.