Η Ομόνοια στο πρώτο ημίχρονο ήταν κακή και ουσιαστικά συνέχισε από εκεί που έμεινε κόντρα στον Οθέλλο όπου δεν άφησε ικανοποιημένο κανένα με την απόδοση της παρά μόνο τους τρεις βαθμούς της νίκης. Στην επανάληψη οι ποδοσφαιριστές του Κώστα Καϊάφα ήταν βελτιωμένοι, πίεσαν, δημιούργησαν αρκετές περιπτώσεις για γκολ, όμως λίγο η αστοχία και λίγο ο Κουντούλ δεν τους επέτρεψε να ισοφαρίσουν και να κυνηγήσουν στη συνέχεια τη νίκη. Παίκτες κλειδιά όπως οι Φοφανά και Γκρικαλασβίλι (και ο Ασίς που περασε σαν αλλαγή) ανέβασαν απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο με αποτέλεσμα η Ομόνοια να κλείσει στα καρέ του τον Εθνικό και να φτιάχνει συνεχώς ευκαιρίες. Όταν όμως στο ποδόσφαιρο δεν καταφέρνεις να πάρει την ουσία που είναι το γκολ, τότε δεν μπορείς να ελπίζεις σε κάτι καλό. Οι ποδοσφαιριστές αδίκησαν τον εαυτό τους αφού όταν χάνεις πολλές ευκαιρίες στο ποδόσφαιρο τον μόνο που αδικείς είναι τον εαυτό και την ομάδας σου. Η Ομόνοια σήμερα δεν άξιζε να ηττηθεί καθώς στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ήταν καλύτερη και έδειξε ότι έχει αρκετές δυνατότητες. Μπορεί να νιώθει και αδικημένη αφού μπορούσε να ισοφαρίσει εάν ο διαιτητής του αγώνα καταλόγιζε το πέναλτι που έγινε πάνω στον Γκρικαλασβίλι.
Στο ποδόσφαιρο όμως δεν μπορείς να μένεις σε μια ήττα και ένα διαιτητικό λάθος. Η Ομόνοια έχει μπροστά της μια δύσκολή συνέχεια και πρέπει να σηκώσει κεφάλι, να δουλέψει πάνω στα λάθη (που ήταν πολλά στο πρώτο ημίχρονο) και τα αδύνατα της σημεία και να συνεχίσει την προσπάθεια.