«Αγωνιστήκαμε με αρκετή πίεση και κούραση». Αυτά ήταν τα λόγια του Κώστα Καϊάφα μετά το τέλος του αγώνα με τον Οθέλλο. Αν είναι μόνο αυτά τα δύο στοιχεία που έχει να αντιμετωπίσει η ομάδα της Ομόνοιας, έχει καλώς, διότι διορθώνονται. Και ασφαλώς κάτι περισσότερο θα γνωρίζει ο προπονητής της Ομόνοιας, στέλλοντας το μήνυμα ότι «η ομάδα χρειάζεται βελτίωση και θα έρθει». Για να δηλώνει πίστη ότι θα έρθει η βελτίωση, τότε ξέρει και τον τρόπο που θα έρθει…

Βλέποντας την εικόνα της Ομόνοιας στα τελευταία δύο παιχνίδια με ΑΕΚ και Οθέλλο, μπορείς να διακρίνεις ότι υστερούσε σε τρεξίματα, αλληλοκαλύψεις και πάθος που δημιουργούσαν προβλήματα στην ανασταλτική και επιθετική λειτουργία της ομάδας. Γενικώς, διέκρινες ότι οι παίχτες της Ομόνοιας ήταν σχεδόν πάντα ένα χρόνο πίσω από τους αντιπάλους τους. Ο συνδυασμός της κούρασης και της ψυχολογικής πίεσης είναι καταστροφικός στο ποδόσφαιρο και από ότι φαίνεται η Ομόνοια χτυπήθηκε ξανά από αυτό το σύνδρομο.

Η μόνο εξήγηση που μπορεί να δοθεί στην κούραση είναι το ότι η ομάδα, σε αντίθεση με τα όσα λέγονταν προς τα έξω, προετοιμάστηκε ειδικά για την Ευρώπη. Και αυτό έδειξαν και τα αποτελέσματα. Δεν είχε κανένα πρόβλημα απέναντι σε Μπούντουτσνόστ και Μέταλουργκ αν και αγωνιστικά ήταν πιο έτοιμες ενώ απέναντι στο μεγαθήριο Δυναμό Μόσχας, που επίσης ήταν αγωνιστικά πιο έτοιμη, έφτασε σε ένα «τοπ επίπεδο». Για περίπου 190 λεπτά έπαιξε στα ίσα τη μεγάλη και πιο έτοιμη αντίπαλο της και έχασε με τον τρόπου που έχασε. Επρόκειτο για μια αγωνιστική υπέρβαση.

Προφανώς ένας μικρός κύκλος αγωνιστικών δυνάμεων να έκλεισε στα παιχνίδια με του Ρώσους. Και είναι εν μέρει φυσιολογικό, διότι όλες οι ομάδες κάνουν αγωνιστικούς κύκλους μέσα σε αγωνιστική περίοδο (πόσο μάλλον η Ομόνοια που άρχισε προετοιμασία αρχές Ιουνίου). Η προετοιμασία μπορεί να έγινε με τέτοιο τρόπο, που να οδηγούσε τους ποδοσφαιριστές της ομάδας σε μια πρώτη αγωνιστική κορύφωση με το τέλος των πλέι οφ. Η πρόκριση στους ομίλους ήταν ο κρυφός στόχος, αλλά δεν ήρθε. Και ο τρόπος που δεν ήρθε, δυστυχώς, δεν άφησε μόνο σωματική κούραση στους ποδοσφαιριστές του Κώστα Καϊάφα, αλλά και ψυχολογική. Ήταν πολύ ισχυρό το χτύπημα που δέχθηκε η Ομόνοια και η νίκη επί της Ανόρθωσης, απλώς το έκρυψε, δεν το έφυγε.

Η Ομόνοια πληρώνει ακόμη εκείνο τον αποκλεισμό από τη Δυναμό. Τότε βλέπαμε μια σφριγηλή ομάδα που έτρεχε σαν «τρελή», είχε σχεδόν απροσπέλαστη άμυνα, είχε άξονα που «τσάκιζε κόκκαλα» και επίθεση που «έβγαζε φωτιές». Τότε μιλούσαμε με θαυμασμό, για ομάδα του προπονητή. Και όμως είναι η ίδια ομάδα που δεν μπορεί να συναγωνιστεί σε τρέξιμο μια νεοφώτιστη ομάδα και απειλήθηκε σε 90 λεπτά αγώνα, σχεδόν όσες φορές είχε απειληθεί – αναλογικά- από τη Δυναμό επίσης σε ένα 90λέπτο.