Ο βασικός στόχος του ΑΠΟΕΛ είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος, γεγονός που εκφράστηκε δημόσια και πολλάκις από παράγοντες, προπονητή και ποδοσφαιριστές. Βλέπετε οι καλές ευρωπαϊκές πορείες περνούν από το συγκεκριμένο στόχο και ως εκ τούτου τίποτα λιγότερο δεν θα αφήσει ικανοποιημένο το οικοδόμημα των γαλαζοκιτρίνων.

Ο μαραθώνιος είναι μακρύς, ωστόσο τον τίτλο τον κατακτά πάντοτε η ομάδα με τις λιγότερες απώλειες βαθμών. Ο ΑΠΟΕΛ στοχεύει να μπει από την αρχή του πρωταθλήματος σε θέση ισχύος, αφενός για να αυξήσεις τις πιθανότητες του και αφετέρου να μην «τρέχει» –όπως πέρυσι- και να εύχεται απώλειες των υπολοίπων. Επομένως, το περσινό πάθημα θα πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τη φετινή περίοδο.

Το πρόγραμμα μετά την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ επιβαρύνθηκε πάρα πολύ, όμως, στον ΑΠΟΕΛ εκτιμούν ότι διαθέτουν βάθος και ποιότητα στο ρόστερ προκειμένου να ανταποκριθούν σε όλες τις διοργανώσεις.  Μάλιστα πάρα πολλοί συγκρίνουν τη φετινή ομάδα με εκείνη της περιόδου 2011/12  και μετριάζουν την -τότε-ομοιογένεια με την πλειάδα επιλογών που έχουν τώρα οι γαλαζοκίτρινοι σε όλες τις θέσεις (γεγονός που δεν υπήρχε σε τόσο μεγάλο βαθμό).

Σίγουρα η πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο ή να επιβεβαιώσει τα πιο πάνω. Διότι οι πιθανότητες μια κυπριακή ομάδα να επαναλάβει ότι ο ΑΠΟΕΛ την περίοδο 2011/12 είναι μηδαμινές. Και αν κάποτε συμβεί, θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια.

* Και κάτι άλλο. Άλλο Μπαρσελόνα, Παρί και Άγιαξ και άλλο Ζενίτ, Πόρτο και Σαχτάρ.