Δεν μπορεί να κριθεί από τώρα η Ομόνοια. Θα ήταν αρκετά βιαστικό και άσκοπο. Πρόκειται για μια εντελώς νέα ομάδα, με διαφορετικό αγωνιστικό προσανατολισμό και χαρακτήρα. Με παίχτες που έχουν διαφορετικά τεχνικά χαρακτηριστικά, από ότι είχαν οι Αντράντε, Ασίς, Εφραίμ και Σκέμπρι. Μια τετράδα που έφυγε και αλλοίωσε αυτομάτως την αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας του Κώστα Καϊάφα.

Οι νεοφερμένοι παίχτες προσπαθούν ακόμη να μπουν στο πλάνο της τεχνικής ηγεσίας και θα ήταν άδικο να κριθούν. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί τη δεδομένη στιγμή είναι ότι νέα έκδοση της Ομόνοιας θα είναι πιο ομάδα, θα τρέχει πιο πολύ και θα κάνει δύσκολη τη ζωή του αντιπάλου της. Είναι κάτι που δείχνει στα μέχρι τώρα φιλικά. Δείχνει όμως και κάτι άλλο. Ότι της λείπουν 1-2 παίχτες ηγέτες, με έντονη προσωπικότητα που θα όταν η μπάλα θα «καίει» θα βγαίνουν μπροστά και πάνω από τα συστήματα του προπονητή. Είναι αντιληπτό ότι, μέσα από τα οικονομικά δεδομένα της Ομόνοιας είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσει τέτοιους ποδοσφαιριστές. Τους χρειάζεται όμως, αν θέλει να γίνει πιο ισχυρή.

Η αναζήτηση σέντερ φορ και αμυντικού φτάνει σχεδόν στο τέλος. Πρόκειται για δύο θέσεις κλειδιά στη νέα ομάδα που χτίζεται και απαιτείται να αποκτηθούν παίχτες με εμπειρίες και ποιότητα, έτοιμοι να μπουν στην ομάδα και να πάρουν το χρίσμα του ηγέτη. Άλλωστε, ποιος είπε ότι στις καλές ομάδες (με την έννοια ότι το σύνολο είναι πάνω από τα άτομα) δεν χωράνε μεγάλοι παίχτες – ηγέτες;