Aγνώριστη εμφανίστηκε στην αναμέτρηση με αντίπαλο την Δόξα η Ομόνοια, προκαλώντας την απογοήτευση των φιλάθλων της με την πολύ κακή παρουσία, που κόστισε την νέα απώλεια βαθμών και το -12 από την κορυφή της βαθμολογίας. Οι «πράσινοι» προηγήθηκαν χωρίς να είναι καλύτεροι και επικίνδυνοι για την αντίπαλη εστία, αποκτώντας μάλιστα και αριθμητικό πλεονέκτημα, όμως… κατάφεραν να δεχθούν την ισοφάριση στην τελευταία φάση της αναμέτρησης από τον Φερνάντες.

Νοοτροπία μηδέν, χωρίς πάθος και καθαρό μυαλό σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης και με προβληματική λειτουργία σε όλες τις γραμμές. Η άμυνα… πελαγοδρομούσε, ιδιαίτερα μετά την έξοδο από το παιχνίδι του Αντράντε, η μεσαία γραμμή δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να κερδίσει τις περισσότερες μονομαχίες και να επιβάλει το παιχνίδι της (χωρίς εναλλακτικό πλάνο όταν κλειστεί ο Ασίς), με αποτέλεσμα η ανάπτυξη να είναι μονοδιάστατη και οι επιθετικοί των «πρασίνων» να αποτελούν εύκολη λεία για την αμυντική γραμμή της Δόξας. Ακόμη και μετά την αποβολή, πρώτα ο Αντρέ Άλβες… έχασε μία ευκαιρία που δύσκολα χάνεται από έναν επιθετικό κλάσης και ο Φερνάντες βρέθηκε αμαρκάριστος, κάτι ανεπίτρεπτο, στην τελευταία φάση της αναμέτρησης. 

Η Ομόνοια έδειξε να κάνει καινούργια αρχή και να ενθουσιάζει τους φίλους της με την εμφάνιση στο ντέρμπι κόντρα στο ΑΠΟΕΛ, όμως από εκείνο το σημείο και έπειτα αποδεικνύει ότι ίσως η εικόνα που παρουσίασε στο συγκεκριμένο παιχνίδι να ήταν… παραπλανητική. Αυτό τουλάχιστον το συμπέρασμα βγαίνει με βάση την εικόνα και την φθίνουσα πορεία της στα παιχνίδια που ακολούθησαν, κόντρα σε Ανόρθωση, ΕΝΠ (μέχρι το σημείο της αποβολής του Κολάνη) και Δόξα. Ο Τόνι Σαβέβσκι χρειάζεται να ψάξει αρκετά προκειμένου να βρει την… γιατρειά στις αγωνιστικές παθογένειες της ομάδας του, κάτι που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο, σε μία σεζόν που εξελίσσεται εφιαλτικά για την Ομόνοια…