Με την προσθήκη του Κροάτη αμυντικού Ιβάν Λόβριτς, το ρόστερ της Ομόνοιας άρχισε να παίρνει την τελική του μορφή. Λείπουν άλλα δύο (ή και τρία) κομμάτια για ολοκληρωθεί το παζλ. Άλλος ένας αμυντικός και ένας σέντερ φορ είναι οι βασικές ανάγκες της ομάδας, αλλά δεν αποκλείεται να γίνει κίνηση και για ένα κεντρικό μέσο, αν διαπιστωθεί στην πορεία ότι η ομάδα χρειάζεται και στη θέση αυτή περαιτέρω ενίσχυση.

Είναι πασιφανές ότι οι δύο επόμενες μετεγγραφικές κινήσεις των «πρασίνων» (επιθετικού και στόπερ) θα πρέπει να έχουν το ελάχιστο ρίσκο και συνεπώς θα χρειαστεί να γίνει και ανάλογη οικονομική υπέρβαση. Κυρίως, η περίπτωση σέντερ φορ, αποτελεί μεγάλο στοίχημα για την τεχνική ηγεσία της Ομόνοιας. Θα είναι ο παίχτης που θα αναλάβει το «βαρύ φορτίο» του γκολ και να αποτελέσει τον ηγέτη της επιθετικής γραμμής και δεν είναι τυχαίο που το θέμα καθυστερεί, ώστε να γίνει η καλύτερη δυνατή επιλογή. Ανάμεσα στα πολλά στοιχεία που θα πρέπει να έχει ο συγκεκριμένος παίχτης, δύο είναι τα βασικά: γρήγορος και γκολτζής.

Όσον αφορά τον στόπερ, πάνω – κάτω ισχύουν τα ίδια. Θα πρέπει ο παίχτης που θα επιλεχθεί να μπορεί να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αμυντική γραμμή. Κακουμπάβα και Λόβριτς δίνουν ύψος ενώ ο Κροάτης έχει την ευχέρεια να δώσει λύσεις και στα δεξιά της άμυνας. Ο τρίτος της παρέας, που θα είναι όμως πρώτος στη σειρά, θα πρέπει να είναι γρήγορος και ικανός με την μπάλα κάτω, ώστε να μπορεί να κάνει παιχνίδι από πίσω.

Βεβαίως, με όλα αυτά δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα πρέπει να έρθουν «ονόματα». Το μπάτζετ για τις δύο αυτές θέσεις μπορεί να είναι κάπως μεγαλύτερο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να ξεφύγει πολύ πάνω από τα αυστηρά οικονομικά κριτήρια που τέθηκαν.