Ένα εξαιρετικό δείγμα του τρόπου αντίληψης και δράσης της διοικητικής ηγεσίας του κυπριακού ποδοσφαίρου αποτέλεσε η προχθεσινή ανακοίνωση του προέδρου της ΚΟΠ αναφορικά με το μέλλον και την επιτυχία της τηλεοπτικής πλατφόρμας που έχει στα σκαριά η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας.

Οι λεκτικοί (και όχι μόνο) ελιγμοί του Κωστάκη Κουτσοκούμνη προσφέρουν επίσης μια άριστη απάντηση σε όσους αναρωτιούνται πώς -παρά την τόση εναντίον του πολεμική και κριτική- καταφέρνει να ανανεώνει διαρκώς την παρουσία του στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας του ποδοσφαίρου μας.

Είναι αληθές ότι ο πρόεδρος της ΚΟΠ είχε αναφερθεί εσχάτως στο ποσοστό των εσόδων των σωματείων που προέρχεται από τον τηλεοπτικό κορβανά. Και πρόκειται όντως για ένα ποσοστό «εξαιρετικά μεγάλο για να το αγνοήσουμε». Πόσο οικονομικά υγιής και ανεξάρτητη μπορεί να είναι μια ομάδα που ως και το 70% των εσόδων της προέρχεται από μια πηγή;

Όμως ο προβληματισμός και το μέλημα του κ. Κουτσοκούμνη δεν έγκειται στο πώς τα σωματεία θα δημιουργήσουν ή θα προσελκύσουν άλλες πηγές χρηματοδότησής τους. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το ακανθώδες ζήτημα για την ομοσπονδία του ήταν πως οι τρεις εμπλεκόμενες πλατφόρμες σχεδίαζαν να προσφέρουν μειωμένα συμβόλαια για την τριετία 2016-19, όποτε έπρεπε να αναλάβει δράση, προκειμένου να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο.

Και ποια ήταν η καλύτερη σκέψη του; Να δημιουργήσει ακόμη μια τηλεοπτική πλατφόρμα -αυτήν της ΚΟΠ! Τη λογική της κεντρικής διαχείρισης δικαιωμάτων με στόχο τη συγκέντρωση όλων των ομάδων σε μια πλατφόρμα και σε μια τιμή προσιτή στον οικονομικά δοκιμαζόμενο κοσμάκη θα μπορούσε κάποιος καλοπροαίρετος να την ασπαστεί, αν ο ίδιος ο κ. Κουτσοκούμνης δεν την ανέφερε ως δευτερεύοντα λόγο και δεν της αφιέρωνε ένα πολύ μικρό κομμάτι της μακροσκελούς ανακοίνωσής του.

Στον αντίποδα ο πρόεδρος της ΚΟΠ προτάσσει και αφιερώνει τέσσερις παραγράφους στην -κατά τη γνώμη του- ευεργετική επίδραση της υπό δημιουργία πλατφόρμας: τη λειτουργία της ως αντίπαλου δέους, προκειμένου οι ομάδες αποσπάσουν καλύτερα συμβόλαια («Όλα τα σωματεία ανεξαίρετα βγαίνουν κερδισμένα με τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει γιατί οι τιμές που δόθηκαν και από τους τρεις ενδιαφερόμενους ήταν πιο συμφέρουσες για τα σωματεία από τις τιμές 2013-16. Κάποια σωματεία έχουν εξασφαλίσει υπερδιπλάσια αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα τους συμβόλαια κάποια άλλα λιγότερη»).

Περαιτέρω ο κ. Κουτσοκούμνης υπερηφανεύεται πως «δικαιώθηκε περίτρανα η άποψη μας πως η μείωση των οικονομικών ανταλλαγμάτων που έγινε για τα συμβόλαια των σωματείων μας για την περίοδο 2013-16 ήταν και αυθαίρετη και αδικαιολόγητη». Με άλλα λόγια, το πρόβλημα του κυπριακού ποδοσφαίρου δεν είναι ότι οι πλείστες ομάδες εισπράττουν πάνω από τα μισά έσοδά τους από την τηλεόραση, αλλά πως τα προσφερόμενα ποσά από τις πλατφόρμες ήταν (είναι) υπερβολικά χαμηλά και, προφανώς, δεν ανταποκρίνονταν στο επίπεδο, στο κύρος και στην αίγλη του εγχώριου πρωταθλήματος.

Ότι με αυτό το σκεπτικό και αυτή τη συμπεριφορά εκ μέρους της ομοσπονδίας ενθαρρύνεται ουσιαστικά η ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση των σωματείων από τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα, μάλλον δεν απασχολεί πολλούς εντός ομοσπονδίας.

Όμως ακόμη και αυτή η παράμετρος ωχριά μπροστά στην επίσημη παραδοχή πως «μερικά από αυτά (σ.σ. τα σωματεία) πέρασαν τα κριτήρια ΟΥΕΦΑ με τις προκαταβολές που πήραν από τις τηλεοπτικές πλατφόρμες και την ΚΟΠ»! Η ίδια η ομοσπονδία, αντί να λειτουργεί ως θεματοφύλακας της συνετής οικονομικής λειτουργίας και της εξυγίανσης των ομάδων της, υιοθετεί στο ακέραιο τις πρακτικές (όπως αυτή της προκαταβολής) που έφεραν τα σωματεία στο χείλος της καταστροφής. Και θέλει να μας πείσει η ΚΟΠ ότι αυτό το μοντέλο της ζητήθηκε από αξιωματούχους της UEFA (που θέσπισε το Financial Fair Play) να χρησιμοποιηθεί και για άλλες μικρές και μεσαίες ομοσπονδίες στην Ευρώπη!

Χάριν συζήτησης (και μόνον) ας δεχτούμε ότι όντως έτσι έχουν τα πράγματα. Μπορεί κάποιος από την ομοσπονδία να εξηγήσει πειστικά στον κόσμο πώς κρίνει ήδη επιτυχημένο το πρότζεκτ της, όταν μέσα σε δύο μέρες από την έκδοση της ανακοίνωσης κυκλοφορούν ήδη δημοσιεύματα -σε έντυπα και ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε.- που κάνουν λόγο για εκ μέρους της ομοσπονδίας προειδοποιητικές παρεμβάσεις (ως και απειλές) σε ομάδες, προκειμένου να ενταχθούν στο άρμα της;

Και μόνο το γεγονός ότι ως διοργανώτρια αρχή έχει τις δυνατότητες και τα μέσα εξάσκησης πίεσης (ποικιλοτρόπως) στα σωματεία είναι αρκετό να ενσπείρει στο μέσο ποδοσφαιρόφιλο πλείστες υποψίες για το πώς κινείται και κλείνει τηλεοπτικά συμβόλαια η ΚΟΠ. Σε τέτοιες υποθέσεις ισχύει -όσο τίποτε άλλο- ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τέτοια». Με τις εκ μέρους του προέδρου της παραδοχές μέσα στην ίδια την ανακοίνωσή της και με τις ήδη υπάρχουσες δημοσιεύσεις για τις μεθοδεύσεις της, υπάρχει αλήθεια κάποιος εντός της ομοσπονδίας που να πιστεύει ότι στον τομέα του «φαίνεσθαι» το όλο πρότζεκτ δεν έχει αποτύχει ήδη παταγωδώς;