Ο έγκριτος νομικός και πρώην πρόεδρος του εφετείου φιλοξενήθηκε στο ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ για να σχολιάσει την παραίτηση των μελών του δευτεροβάθμιου δικαστικού σώματος. «Επί της ουσίας σημαίνει ότι έχουμε παραιτηθεί σαν ομοσπονδία, σαν κοινωνία και φοβάμαι ότι μπήκαμε σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Η κατάσταση έχει φτάσει σε ένα σημείο, όπου δεν υπάρχει επιστροφή», τόνισε αρχικά.
«Ο θεσμός των δικαστικών επιτροπών έχει αποδειχθεί ότι είναι παντελώς ανίκανος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Είναι αδιανόητο να διαχειρίζεται κάποιος θέματα που άλλος έχει οικονομικά συμφέροντα», συμπλήρωσε στην συνέχεια, ενώ εκτίμησε ότι το παιχνίδι θα γίνει κανονικά γιατί πολύ απλά καταφέραμε να μην έχουμε εφετείο.
Για το τι σημαίνει η παραίτηση των μελών του εφετείου…
«Επί της ουσίας σημαίνει ότι έχουμε παραιτηθεί σαν ομοσπονδία, σαν κοινωνία και φοβάμαι ότι μπήκαμε σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Η κατάσταση έχει φτάσει σε ένα σημείο, όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Το δεύτερο είναι ότι το εφετείο αυτό που λέει σήμερα είναι αυτό που προσπάθησα να πω πριν κάποιους μήνες, όταν είχα παραιτηθεί. Τα προβλήματα είναι διαχρονικά, τα συμπτώματα που περιέγραψαν τα μέλη του εφετείου και δεν είναι σημερινά ή χθεσινά. Πάντοτε υπήρχαν αυτά τα προβλήματα. Σε κάποιο βαθμό τα κρύβαμε κάτω από το χαλί, λέγαμε να πάμε παρακάτω. Αυτή την φορά το ποτήρι έχει ξεχειλίσει. Καταρχήν το κάθε μέλος με τον διορισμό του στα δικαστικά όργανα, το πρώτο πράγματα που του καταλογίζεται είναι ότι ανήκει στην κάθε ομάδα, στο τάδε. Μου προκαλεί εντύπωση, λες και ακούμε πράγματα για πρώτη φορά. Πάντοτε υπήρχαν και πάντοτε θα έχουμε με αυτή την νοοτροπία».
Γιατί τώρα η ευαισθητοποίηση από το εφετείο…
«Δεν αξίζει τον κόπο και με όλη την σημασία των λέξεων δεν είναι το πρωτάθλημα που ενδιαφέρει. Αυτό που ενδιαφέρει είναι το Champions League και οι εισπράξεις για τον πρώτο και τον δεύτερο. Δυστυχώς έχουμε παραμείνει κάποιοι ρομαντικοί που πιστεύουμε στην φανέλα και τα υπόλοιπα. Είναι τόσα πολλά τα χρήματα που παίζονται, τόσο μεγάλα συμφέροντα που δεν υπάρχει όριο στην αντίδραση. Έχουμε μία έφεση που έγινε εμπρόθεσμα, μία έφεση που έγινε στο εφετείο, το οποίο δεν υπάρχει. Για να δικάσει το εφετείο πρέπει να περάσουν βδομάδες ή και μήνες. Το εάν θα γίνει το παιχνίδι, ο Θεός βοηθός, θα γίνει σε ουδέτερο. Είχαμε εισηγηθεί ότι θέλουμε επαγγελματίες, ένα άνθρωπο που είναι απασχολημένος με όλα τα εχέγγυα και όλα τα προνόμια του δικαστή. Ο θεσμός των δικαστικών επιτροπών έχει αποδειχθεί ότι είναι παντελώς ανίκανος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Είναι αδιανόητο να διαχειρίζεται κάποιος θέματα που άλλος έχει οικονομικά συμφέροντα. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο άκρατο φανατισμό και αυτό που όλοι απευχόμαστε θα το έχουμε σύντομα. Δεν είναι τον Μάιο που ξεκίνησε το πρόβλημα, είναι διαχρονικό. Η προκατάληψη εκτρέφεται από αυτόν που τον βολεύει. Όταν κάποιος πιστεύει ότι του πω, δεν έχω όρια, λέω και κάνω ότι θέλω. Δυστυχώς αυτά έχουμε».
Για αυτό που αναφέρει για επαγγελματίες…
«Δεν αμφισβητώ την ικανότητα και την νομομάθεια των μελών. Εγώ λέω για κάποιον επαγγελματία που δεν θα δίνει λόγο σε κανέναν. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν οι θεσμοί του αθλητικού δικαστή στις προηγμένες χώρες. Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν εξουσίες και αρμοδιότητες και κανείς δεν αμφισβητεί την ικανότητα των μελών. Ακόμη και η πράξη της παραίτησης που είναι σεβαστή, πως θα πείσει κάποιον ότι δεν έγινε επί σκοπού; .Έχουμε φτάσει σε τέτοια κατάσταση, είναι μπάχαλο το όλο πράγμα. Φτάνει πια. Δεν είναι σωματειακά, ούτε κομματικά, αν και υπάρχουν οι δεσμοί με κάποιες ομάδες. Διακυβεύονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Φανταστείτε κάποια ομάδα να παίζει στους ομίλους και η άλλη όχι. Μιλάμε για πολλά λεφτά Είναι ριζική αναδιάρθρωση που χρειάζεται. Καταλήξαμε σε πλήρη απαξίωση του κυπριακού ποδοσφαίρου».
Για το αν η παραίτηση σημαίνει ότι θα γίνει κανονικά το παιχνίδι…
«Σημαίνει ότι θα γίνει το παιχνίδι, όχι γιατί είναι σωστή ή όχι η απόφαση αλλά γιατί δεν καταφέραμε να έχουμε εφετείο. Εκεί που υπάρχει δικαίωμα, πρέπει να υπάρχει και αξίωση. Δεν υπάρχει τρόπος, πρέπει ο κάθε δικηγόρος να το ψάξει, φανταστείτε να εμπλακούν και τα πολιτικά δικαστήρια. Δημιουργούμε ένα φαύλο κύκλο, εγκλωβιζόμαστε. Ο Θεός βοηθός, ο Θεός να βάλει το χέρι του. Αλλοίμονο για τις οικογένειες και τα μωρά που θα την πληρώσουν εάν συμβεί αυτό που όλοι περιμένουμε. Αλλοίμονο στους γνήσιους οπαδούς και την οικογένεια τους που θα την πληρώσουν, αντί να την πληρώσουν οι ανόητοι».
