Η καλύτερη ποδοσφαιρική χρονιά στην ιστορία του Ερμή ολοκληρώθηκε το βράδυ της Τετάρτης στον τελικό του Κυπέλλου. Η απώλεια του τροπαίου πείσμωσε ακόμη περισσότερο τη διοίκηση του συλλόγου να κτίσει ένα ισχυρό σύνολο, ενόψει της νέας περιόδου. Στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες, υπογραμμίζει την αίσθηση υπερηφάνειας για τα επιτεύγματα της ομάδας και δίνει την υπόσχεση πως ο Ερμής δεν θα είναι «φωτοβολίδα».
Τα πολλά επιτεύγματα της ομάδας άνοιξαν την… όρεξη για τη νέα χρονιά και ο στόχος που θα τεθεί είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος, σύμφωνα με τις χθεσινές δηλώσεις του Προέδρου Λουκά Φανιέρου στο «Ράδιο Πρώτο». Ο ισχυρός άνδρας της διοίκησης τόνισε πως δεν πρόκειται ν’ αφήσει τίποτα στην τύχη ενόψει της νέας περιόδου. «Εάν το πίστευα λίγο περισσότερο στην αρχή της σεζόν θα πηγαίναμε για πρωτάθλημα. Έγιναν μερικά λάθη, ορισμένα παιχνίδια τα άφησα στην τύχη, αλλά δεν θα κάνω το ίδιο και στη νέα περίοδο. Θα είμαστε 100% πιο δυνατοί», σχολίασε ο Πρόεδρος του Ερμή.
Οι βάσεις για μία ισχυρή ομάδα θα τεθούν αυτές τις ημέρες με την στελέχωση του ρόστερ. Ο προγραμματισμός του Ερμή άρχισε εδώ και αρκετό καιρό, και κορυφώθηκε με το τέλος των υποχρεώσεων της ομάδας. Ο Νίκος Παναγιώτου συμφώνησε και τυπικά με τη διοίκηση και θα παραμείνει στους «φτεροπόδαρους», με στόχο να τους οδηγήσει σε περισσότερες και μεγαλύτερες επιτυχίες.
Πρόβλημα με την έδρα
Ο Ερμής «έραψε» ευρωπαϊκό κοστούμι και το καλοκαίρι θα συμμετάσχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, δίνοντας το παρών στον 3ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, στις 31 Ιουλίου.
Η έδρα της ομάδας που θα δηλωθεί στην Ευρώπη προβληματίζει τη διοίκηση λόγω κόστους, εξ ου και σύμφωνα με τον Πρόεδρο γίνονται σκέψεις ακόμη και ν’ αγωνιστούν στο εξωτερικό. «Ζητάμε τη βοήθεια της ΚΟΠ. Μπορεί να κάνουμε και τα δύο παιχνίδια στο εξωτερικό. Εάν είναι υπέρ μας, μπορεί να το κάνουμε. Δεν έχουμε γήπεδο και όλα τα γήπεδα είναι ακριβά. Πρέπει να είμαστε πρόσφυγες για να έχουμε γήπεδο; Φανταστήκατε να μην είχαμε πρόσφυγες, θα παίζαμε στις μάντρες. Να πάρουν γήπεδα οι προσφυγικές ομάδες, να πάρουμε όμως κι εμείς».
