Έχουν περάσει αρκετές ώρες από το εφιαλτικό απόγευμα στο Τσίρειο για το ντέρμπι που θα έκρινε τον φετινό πρωταθλητή και ακόμη όλοι μας προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί. Ο πρωταθλητής δεν αναδείχθηκε μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά θα αποφασίσει για αυτό η Δικαστική Επιτροπή, με τους... ανεγκέφαλους να αναλαμβάνουν δράση και να κλέβουν την παράσταση από τους πρωταγωνιστές.

 Όλοι αδημονούσαν για αυτό το παιχνίδι, καθώς μετά από πάρα πολλά χρόνια (23 συγκεκριμένα) θα κρινόταν ο πρωταθλητής στην τελευταία αγωνιστική, όμως μπήκε ο πιο τραγικός επίλογος και αποδείχθηκε με τον πλέον τρανό τρόπο ότι δεν είμαστε έτοιμοι και ικανοί για να διοργανώσουμε ένα αγώνα γιορτή. Αντίθετα γράφτηκε ακόμη μία μαύρη σελίδα στο κυπριακό ποδόσφαιρο, ένας ποδοσφαιριστής που βρισκόταν στον πάγκο κατέληξε στο νοσκοκομείο και άτομα που πήγαν να εργαστούν για το μεροκάματο τραυματίστηκαν.
Δεν ζήτησε κανείς ποδοσφαιρικό πολιτισμό παρόμοιο με αυτό στην Ισπανία, όπου 97.000 φίλαθλοι της Μπαρτσελόνα χειροκροτούσαν την πρωταθλήτρια Ατλέτικο ή τελικούς γιορτή όπως αυτούς που έγιναν σε Γερμανία και Αγγλία. Απλά τα αυτονότητα, να έχει το δικαίωμα ο πρωταγωνιστής (είτε ποδοσφαιριστής, είτε προπονητής) να αγωνιστεί για τον στόχο του και να εκφράσει τα συναισθήματα του μετά το τέλος και όχι να βάζει τα κλάματα γιατί του το στέρησε κάποιος με μία βλακώδης ενέργεια.
Η βλακεία που... ζει και βασιλεύει στο κυπριακό ποδόσφαιρο και αυτό το αντιλήφθηκαν όλοι μετά το χθεσινό ντέρμπι. Εάν ακόμη δεν προβληματίζονται, ρίχνουν το φταίξιμο αλλού και δεν αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη, τότε σημαίνει ότι η κατάσταση είναι μή αναστρέψιμη. Επιτέλους ας αντιδράσει κάποιος, γιατί η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο...