Είναι οξύμωρο να μιλάει κάποιος για ποδόσφαιρο από την στιγμή που αυτό πέρασε σε δεύτερη μοίρα και γύρισε αρκετά χρόνια πίσω μετά από αυτά που συνέβησαν στο ντέρμπι ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ. Οι γηπεδούχοι στο διάστημα που άφησαν οι... ανεγκέφαλοι να παιχθεί αγώνας είχαν φέρει την αναμέτρηση στα μέτρα τους και με την λευκή ισοπαλία (0-0) απείχαν ένα ημίχρονο από την επίτευξη του μεγάλου στόχου.

Η τακτική που επέλεξε ο Ιβάιλο Πέτεφ οδήγησε σε ένα κλειστό παιχνίδι, περιορίζοντας στο ελάχιστο τους κινδύνους για την εστία του Καρίμ Φεγκρούς. Η ΑΕΛ παρουσιάστηκε μετά από καιρό με υποδειγματική ανασταλτική λειτουργία, σωστές αλληλοκαλύψεις, καθαρό μυαλό και συγκέντρωση.

Η μετατόπιση του Ντεντέ στον άξονα της μεσαίας γραμμής αποδείχθηκε κομβική, ο Ινταμπντελάι ήταν ο πρώτος που ασκούσε πρέσινγκ, ο Οριόλ βοήθησε και αυτός στο ανασταλτικό κομμάτι, όπως και οι Μοντέιρο και Εντμάρ με τις βοήθειες στα άκρα της άμυνας.

Επιθετικά δεν φάνηκε ιδιαίτεραε, αλλά με δεδομένο ότι το ότι το ΑΠΟΕΛ θα έπαιρνε ρίσκα θα έβρισκε περισσότερους χώρους για να δώσει την ... χαριστική βολή με το γκολ μέσω κάποιας αντεπίθεσης.

Όλα αυτά όμως ήταν υποθετικά...