Την Ανόρθωση πώς την βλέπεις φέτος;
«Είναι καλή ομάδα. Τους είχε επηρεάσει ο αποκλεισμός από την Ευρώπη. Πιστεύω ότι η Ανόρθωση ήταν καλύτερη ομάδα από την Ντίλα Γκόρι αλλά πίστεψαν ότι στον πρώτο αγώνα τελείωσε η πρόκριση. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν προχώρησε. Δεν είναι εύκολο μετά από μεγάλη αποτυχία αμέσως να βρεις τα πόδια σου. Το ίδιο ισχύει και για το κυπριακό πρωτάθλημα».

Όσα χρόνια και αν περάσουν, η λατρεία του κόσμου της Ανόρθωσης προς το πρόσωπό σου θα υπάρχει.
«Πραγματικά. Αλλά δεν έχω παράπονο και από άλλες ομάδες, διότι βρίσκομαι με πολλούς και εκτός Ανόρθωσης και έχω καλή επαφή, κάτι που με ικανοποιεί».

Όταν φεύγει ένας προπονητής από μια μεγάλη ομάδα της Κύπρου, ένα από τα ονόματα που ακούγεται είναι το δικό σου.
«Ακούγεται, αλλά στην ουσία δεν γίνεται τίποτα. Μόνο ακούγεται».

Θα ήθελες να επιστρέψεις στην Κύπρο ως προπονητής;
«Όταν ήρθα στην Κύπρο ως ποδοσφαιριστής, ήθελα να φύγω για να αγωνιστώ σε καλύτερο επίπεδο. Όμως ήρθε πάλι η ώρα και επέστρεψα. Μακάρι να πετύχω ως προπονητής όσα πέτυχα ως ποδοσφαιριστής και μπορεί κάποια στιγμή να γυρίσω και να δουλέψω εδώ. Δεν αποκλείω τίποτα».

Να μειωθούν οι ομάδες

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης το ποδόσφαιρο έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό;
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το οικονομικό. Αυτό το γεγονός δεν αφήνει τις ομάδες να νιώθουν άνετα και ελεύθερα. Βλέπεις κάποιες ομάδες να έχουν κερδίσει παιχνίδια και δεν έχουν βαθμούς γιατί χρωστούσαν χρήματα. Είναι αυτό που λέγαμε πριν από δέκα χρόνια, να μειωθούν οι ομάδες ώστε να μείνουν αυτοί που έχουν τις δυνατότητες να παίξουν. Αν είχαν μειωθεί οι ομάδες, τα μεγάλα σωματεία δεν θα είχαν φτάσει σε αυτό το επίπεδο γιατί θα είχαν περισσότερα έσοδα. Αλλά, δυστυχώς, εδώ πρώτα πρέπει να  γίνει το κακό και μετά βλέπουμε κάποια πράγματα. Τότε μόνο προσπαθούμε. Δεν προλαβαίνουμε το κακό».

Άρα συμφωνείς και με τη μείωση των ομάδων;
«Αυτό το λέγαμε και το συζητούσαμε πριν από δέκα χρόνια. Υπάρχουν ομάδες που δεν μπορούν ούτε οικονομικά ούτε αγωνιστικά και θέλουν να παίξουν στην Α' κατηγορία. Για ποιο λόγο πρέπει να παίξουν; Κάνουν ζημιά και στο σωματείο γιατί έρχεται η μια διοίκηση, κάνουν ανοίγματα, φορτώνουν μια ομάδα με χρέη, η ομάδα πηγαίνει β' κατηγορία και ταλαιπωρείται. Γιατί;  Αλλά αυτοί που διοικούν, δεν μπορούν να σκεφτούν λογικά. Δεν μπορούν να αντέξουν την πίεση από τον κόσμο γιατί δεν έκαναν μετεγγραφές και όλα τα άλλα. Ευθύνη έχει και η Ομοσπονδία, γιατί τις αποφάσεις όταν κάθονται σε ένα τραπέζι και συζητούν, τις παίρνουν αυτοί που δεν ξέρουν το ποδόσφαιρο. Είναι χτίστες, ασφαλιστές, δικηγόροι και ό,τι άλλο θέλεις. Γιατί ο καθένας που λέει να μειωθούν οι ομάδες, έχει και τα δικά του συμφέροντα σωματειακά. Δεν σκέφτεται κανένας το καλό του κυπριακού ποδοσφαίρου. Ο καθένας σκέφτεται το καλό της ομάδας του. Δεν είναι ανάγκη αυτοί που βρίσκονται στην ΚΟΠ να είναι ποδοσφαιρικά μυαλά, αλλά πρέπει να υπάρχουν και άνθρωποι του ποδοσφαίρου, ώστε κάθε φορά που δημιουργείται ένα πρόβλημα, να το λύνουν. Όχι να τα λύνουν αυτοί που δεν ξέρουν από ποδόσφαιρο και απλώς τα παρακολουθούν από την τηλεόραση και το γήπεδο».

Όλα αυτά έφεραν και τα προβλήματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο;
«Το κακό είναι αυτό. Ό,τι γίνεται στην Ελλάδα, τον επόμενο χρόνο γίνεται στην Κύπρο. Για μένα στην Ελλάδα το καλό είναι ότι όλοι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές έχουν την ευκαιρία να παίξουν σε μεγάλες ομάδες. Κάποιοι ποδοσφαιριστές που παίζουν σε Παναθηναϊκό και ΑΕΚ δεν θα περνούσαν πριν από μερικά χρόνια έξω από τη Φιλαδέλφεια, ούτε από το Ολυμπιακό Στάδιο. Τώρα έχουν την ευκαιρία να παίξουν βασικοί. Στην Ελλάδα μέσω κακού έγινε καλό και για τις ομάδες και για την εθνική ομάδα. Στην Κύπρο μετά από δυο χρόνια δεν θα υπάρχει εθνική ομάδα. Υπάρχουν παιδιά που είναι μεγάλα και παίζουν. Όταν όμως θα φύγουν αυτοί, δεν υπάρχουν άλλοι. Τι θα κάνει ο προπονητής, θα πάει στη Β' κατηγορία να βρει παίκτες; Εδώ στην Α' κατηγορία δεν υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να παίξουν στην εθνική ομάδα. Φαντάσου από τη Β' κατηγορία».

Για σένα ποια είναι η λύση για το κυπριακό πρωτάθλημα;
«Δύσκολο να βρεις λύση. Για παράδειγμα στη Ρωσία, αναγκαστικά οι ομάδες πρέπει να παίζουν με τέσσερις Ρώσους. Αλλά η Ρωσία είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Αλλά είναι και ριψοκίνδυνο να το κάνεις, γιατί οι ομάδες κυνηγούν την Ευρώπη όπου υπάρχουν χρήματα γιατί το κυπριακό πρωτάθλημα δεν προσφέρει χρήματα. Αν θα αγωνιστείς με τρεις ή και περισσότερους Κύπριους ποδοσφαιριστές θα χάσεις στην Ευρώπη, άρα δεν θα έχεις έσοδα. Θα χάσεις την επαφή σου με την Ευρώπη».

Άρα το μέλλον είναι αβέβαιο;
«Πριν από έξι χρόνια είχαμε πει να κάνουμε ό,τι γίνεται στην Αγγλία. Εκεί υπάρχει η πρώτη ομάδα και υπάρχει η αναπληρωματική ομάδα. Αυτή θα παίζει  κανονικά με επτά Κύπριους ποδοσφαιριστές και τέσσερις ξένους. Έτσι το πρωτάθλημα αυτό θα είναι πολύ καλύτερο από τη Β' κατηγορία και ο προπονητής που θέλει να ψάξει τους παίκτες, θα έχει ποδοσφαιριστές που έχουν παιχνίδια στα πόδια τους. Τότε είχαμε συμφωνήσει 2-3 ομάδες. Οι υπόλοιπες ομάδες διαφώνησαν λόγο εξόδων, τα οποία ήταν 30.000- 50.000 ευρώ. Τα χρήματα έπρεπε να τα χορηγήσει η ΚΟΠ. Θα κόστιζε 500.000 ευρώ; Όμως η Κύπρος θα είχε ποδοσφαιριστές που μπορούν να παίξουν στην εθνική ομάδα. Θα υπάρχει ανταγωνισμός. Δυστυχώς δεν έγινε κάτι τέτοιο».

Ο Τιμούρ τού σήμερα
Ο Κετσπάγια «πετούσε» σαν ποδοσφαιριστής, «απογειώθηκε» και σαν προπονητής, αλλά είναι σήμερα και κυριολεκτικά ιπτάμενος. Η θέση του ως προπονητής της Εθνικής Γεωργίας, αλλά και η οικογένειά του εδώ στο νησί, του επιβάλλουν να ταξιδεύει συχνότατα και να μοιράζει τον χρόνο του σε Γεωργία, Κύπρο και ανά την Ευρώπη. Η συντριπτική πλειοψηφία των Γεωργιανών παικτών πρώτης γραμμής αγωνίζεται εκτός χώρας. Οπότε ο Κετσπάγια είναι με τη βαλίτσα στο χέρι προκειμένου να παρακολουθεί την κατάστασή τους. Ήδη συμπλήρωσε τρία χρόνια στον πάγκο της Εθνικής Γεωργίας (ανέλαβε τον Νοέμβριο του 2009). Μετρά ήδη 24 αγώνες στα ηνία της με θετικό απολογισμό. Επί ημερών του η Γεωργία πέτυχε εννέα νίκες, έφερε εφτά ισοπαλίες και έχασε 8 φορές. Ίσως να μην εντυπωσιάζουν τα αποτελέσματα, αλλά η σύγκριση πρέπει να γίνει με τις επιδόσεις της Εθνικής προτού αναλάβει. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι σε 40 αγώνες για τα προκριματικά των Μουντιάλ 2002, 2006 και των Γιούρο 2004, 2008, η Γεωργία κέρδισε μόλις 10, έφερε 7 ισοπαλίες και γνώρισε 23 ήττες. Επίσης να αναφέρουμε ότι ανάμεσα στους προκατόχους του προπονητές ήταν ο Γερμανός Κλάους Τοπμέλερ και ο Αργεντινός Έκτορ Κούπερ. Στην  προκριματική φάση του Μουντιάλ 2014, η Γεωργία έδωσε τέσσερις αγώνες. Εντός κέρδισε με 1-0 τη Λευκορωσία και έχασε με 1-0 από την Ισπανία. Εκτός έδρας, έφερε 1-1 με τη Φινλανδία και έχασε 2-0 από τη Λευκορωσία. Έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντική ανανέωση της Εθνικής, καλώντας μερικούς νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, ηλικίας 21-22 ετών.