Είναι κοινωνικό φαινόμενο και όχι ποδοσφαιρικό. Εδώ στην Κύπρο με την πρώτη ματιά κρίνουμε, αμφισβητούμε και έχουμε άποψη για τα πάντα.

 Συνήθως, το μέτρο σύγκρισης για έναν ποδοσφαιριστή είναι ο προκάτοχος του. Ο κόσμος είναι ανυπόμονος και οι προσπάθειες που πρέπει να καταβάλει προκειμένου να του αλλάξει άποψη (αν τα καταφέρει) να είναι πάρα πολλές, τεράστιες. Και φυσικά να υπάρξει βελτίωση. Διαφορετικά θα είναι μια ζωή στο μάτι του κυκλώνα.

 Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Γκιγιέρμε Αμορίν. Το καλοκαίρι ο Βραζιλιάνος αποκτήθηκε για να αντικαταστήσει τον Χρίστο Καρυπίδη που πέρυσι χαρακτηρίστηκε ένας από τους πρωταγωνιστές του τίτλου. Ο 28χρονος κεντρικός αμυντικός δεν ξεκίνησε καλά. Οι πρώτες μουρμούρες, κυρίως μετά τους αποκλεισμούς ενισχύθηκαν από κάποια τρανταχτά λάθη που υπέπεσε, με αποκορύφωμα το πέναλτι που έδωσε στην Μακάμπι Τελ Αβίβ στο Ισραήλ (το έχασε ο Ιντζχάκι).

 Στον πρώτο γύρο κινήθηκε στην μετριότητα, ενώ εκείνο που έμεινε χαραγμένο στη μνήμη των οπαδών του ΑΠΟΕΛ ήταν το νικητήριο τέρμα που πέτυχε σε βάρος της Ανόρθωσης. Ο Σέρτζιο και ο Δώνης μη έχοντας άλλη επιλογή τον ξεκινούσαν συνήθως στην ενδεκάδα.

 Ο Ελλαδίτης τεχνικός εκδήλωσε την ανασφάλεια του προς τον Αμορίν με το ψάξιμο για κεντρικό αμυντικό στην μετεγγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Το πέναλτι που υπέπεσε (παρόμοιο με εκείνο στο Ισραήλ) απέναντι στην ΑΕΚ (1-1) φάνηκε να ξεχείλισε το ποτήρι. Λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε η απόκτηση του Κακά. Μέχρι να εγκλιματιστεί το τότε νέο μετεγγραφικό απόκτημα της ομάδας, ο Αμορίν προς έκπληξη πολλών ανέβαζε σταδιακά την απόδοση του. Η σημαντική βελτίωση του Βραζιλιάνου δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Δώνη που τον προτιμούσε παρά την επιλογή του (Κακά).

 Σε αρκετά παιγνίδια ο Αμορίν διακρίθηκε περισσότερο ακόμα και από την πιο αξιόπιστη αμυντική λύση του ρόστερ, τον Ολιβέιρα. Οι προσπάθειες του Βραζιλιάνου κεντρικού αμυντικού  τελικά καρποφόρησαν. Κατάφερε σε λίγους μήνες να αλλάξει την αρνητική άποψη των οπαδών της ομάδας και να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους.

 Στο ντέρμπι με την ΑΕΛ, κυρίως στο πρώτο ημίχρονο ήταν ο κορυφαίος του αγώνα. Καθάριζε με συνοπτικές διαδικασίες τις φάσεις που περνούσαν από το πεδίο ευθύνης του. Ίσως η ευρεία νίκη και τα επεισόδια που προηγήθηκαν του ντέρμπι, να επισκίασαν την ηγετική του εμφάνιση. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι στάθηκε ασπίδα μπροστά από τον Πάρντο και συνέβαλε τα μέγιστα για την τεράστια νίκη του ΑΠΟΕΛ. Ήταν η καλύτερη του εμφάνιση με τα γαλαζοκίτρινα και οι οπαδοί της ομάδας επιθυμούν και άλλες πολλές τέτοιες εμφανίσεις στη συνέχεια.

 
Υ.Γ 1. Είπαμε στην Κύπρο ζούμε. Όσο δύσκολα ανεβαίνεις τόσο εύκολα κατεβαίνεις. Επομένως, οι καλές εμφανίσεις πρέπει να συνεχιστούν.

 
2. Το παράδοξο στην σχεδόν τέλεια εμφάνιση του Αμορίν ήταν το τραγικό λάθος του Ολιβέιρα που έδωσε το δικαίωμα στον Ινταμπντελάι να βρεθεί φάτσα με τον Πάρντο.