Η φετινή ποδοσφαιρική χρονιά της Ανόρθωσης κάλλιστα θα μπορούσε να ήταν επιμορφωτικό σεμινάριο για το πως μπορεί να αποτύχει μια ομάδα. Από διοικητικούς χειρισμούς, αγωνιστικούς και φυσικά σε θέματα προγραμματισμού. Ειδικά στους τελευταίους τομείς πολλοί υποστηρίζουν ότι την ευθύνη την έχουν άνθρωποι που ίσως δεν θα έπρεπε να αναλάμβαναν τέτοια πρωτοβουλία. 

 

Δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος έχει θέση στο Δ.Σ. μιας ομάδας ή δαπανεί χρήματα μπορεί να λαμβάνει ποδοσφαιρικές αποφάσεις. Άλλο το διοικητικό και άλλο το επιχειρηματικό. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ανόρθωση από το 2008 έχουν πραγματοποιηθεί πολύ μεγάλος αριθμός μετεγραφών με τις περισσότερες να μην αγγίζουν την μπάλα. Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι τα διοικητικά λάθη είχαν ως αποτέλεσμα της τακτικές αλλαγές στην διοίκηση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κακός προγραμματισμός έχει παίξει μεγάλο ρόλο στην αύξηση του χρέους.

 

Ίσως αυτό το επιμορφωτικό σεμινάριο θα πρέπει να παρακολουθήσει ο σημερινός διευθυντής ποδοσφαίρου Φαν Λέουβεν ή και το αντίθετο. Δηλαδή να μεταφέρει στους παράγοντες της Ανόρθωσης πως πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα σε ότι αφορά τον προγραμματισμό και το αγωνιστικό κομμάτι.

 

Ο Ολλανδός θα επιχειρήσει να βάλει στον σωστό δρόμο την «Κυρία», αν θα το καταφέρει είναι άλλο ερώτημα. Όπως επίσης ένα άλλο ερώτημα είναι αν θα έχει παρεμβάσεις στο έργο του. Το στοίχημα που έχει ενώπιον του είναι μεγάλο και δύσκολο. Δεν γνωρίζω το έργο του Ολλανδού στις ομάδες που έχει δουλέψει αλλά τουλάχιστον η διοίκηση Χρίστου Πουλλαϊδη θα ξεκινήσει την νέα χρονιά με σωστές βάσεις βάζοντας έναν υπεύθυνο για το αγωνιστικό μέρος. Το αν θα πετύχει ή όχι είναι άλλη ιστορία. Καλείται να τα αλλάξει όλα αλλά πάνω από όλα την νοοτροπία. 

 

Ο κόσμος της Ανόρθωσης από την άλλη θα πρέπει να έχει υπομονή. Τα αποτελέσματα της δουλειάς ενός ανθρώπου δεν έρχονται από την μια μέρα στην άλλη. Θέλει χρόνο. Μακροπρόθεσμο σχέδιο. Θα ήταν άδικο από τα πρώτα στραβά αποτελέσματα να στήνονται λαϊκά δικαστήρια και να αρχίσει πάλι το γνωστό σκηνικό φύγε εσύ έλα εσύ.