Σε μεγάλο δίλημμα βρίσκεται η τεχνική ηγεσία της Ομόνοιας για τον αμυντικό σχεδιασμό της ομάδας ενόψει του ντέρμπι με την ΑΕΛ. Η απουσία του φορμαρισμένου Λεάντρο δημιουργεί κενό στο αριστερό άκρο της άμυνας, αλλά παρά το ότι υπάρχουν δύο παίχτες (Σκαραμοτσίνο και Μαργκάσα) με εμπειρίες στη θέση αυτή, ο Κώστας Καϊάφας διστάζει να τους μετακινήσει από τις θέσεις τους…

Η θεαματική βελτίωση που παρουσιάζει η ανασταλτική λειτουργία της Ομόνοιας, εναπόκειται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη χημεία Σερφά - Σκαραμοτσίνο στο κέντρο της άμυνας και Σερτζίνιο - Μαργκάσα στον άξονα και σε καμία περίπτωση ο Καϊάφας δεν θέλει να την διαταράξει. Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, θα πρέπει να πάρει το μεγάλο ρίσκο να ρίξει στα «βαθιά», απέναντι στον ηγέτη της ΑΕΛ (Μοντέιρο), είτε το νεαρό Χαραλάμπους, είτε τον Πλατινί. Ανάλογο προβληματισμό είχε να αντιμετωπίσει και ο Λοτίνα στο παιχνίδι του Β’ γύρου με την ΑΕΛ και πήρε το ρίσκο Θερβέρα, αλλά δεν του βγήκε. Ο Μοντέιρο πέτυχε δύο γκολ ενώ στο ημίχρονο έγινε αλλαγή ο Θερβέρα με τον Μαργκάσα να πηγαίνει στη θέση του.

Τώρα, στην περίπτωση που πάρει το ρίσκο ο Καϊάφας να διαταράξει τη χημεία της ανασταλτικής λειτουργίας, θεωρείται βέβαιο, ότι θα προτιμήσει να «σπάσει» το κέντρο της άμυνας και να μετακινήσει τον Σκαραμοτσίνο στην παλαιά του θέση και να βάλει βασικό πλάι στον Σερφά τον Αλαμπί. Μια κίνηση που σαφώς εμπεριέχει ρίσκο και μάλιστα διπλό. Από τη μια χαλάει η χημεία στα στόπερ και από την άλλη επανέρχεται ο επιρρεπής στα λάθη Αλαμπί (στο παιχνίδι του Β’ γύρου με την ΑΕΛ έκανε δώρο το πρώτο τέρμα), ο οποίος μάλιστα μόλις χθες προπονήθηκε κανονικά, καθώς είχε κάποιες μικροενοχλήσεις.

Ποιο ρίσκο θα πάρει άραγε ο Καϊάφας; Στο ποδόσφαιρο το ρίσκο είναι μέρος του παιχνιδιού και κάποτε σε δικαιώνουν και κάποτε σε καίνε…