Ο Σερτζίνιο θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται από το περασμένο καλοκαίρι στην Ομόνοια. Ο Σαβέβσκι είχε εκφραστεί θετικά για τον ποδοσφαιριστή, αλλά ο σχεδιασμός της ομάδας προέβλεπε ρόστερ με μόνο ένα καθαρό ανασταλτικό χαφ και δη τον Μάρκο Σοάρες. Η αποχώρηση του παίκτη από το πράσινο ακρωτήρι άνοιξε το δρόμο για τη κάθοδο του βραζιλιάνου. Που ήρθε έχοντας τρία μειονεκτήματα. Μικρή αγωνιστική απραξία, θέμα προσαρμογής (ειδικά τον Ιανουάριο) και φυσικά αποστολή να αντικαταστήσει ένα ποδοσφαιριστή με εξαιρετική παρουσία και αποδοχή όπως ο Σοάρες. Η πραγματικότητα είναι πως ο Σερτζίνιο, ανταποκρίθηκε πολύ γρήγορα. Και με την παρουσία του δείχνει πως μπορεί να αποτελέσει, εννοείται μέχρι τέλους της σεζόν, κυρίως όμως στο σχεδιασμό της νέας περιόδου. Παίκτης με πολλά τρεξίματα, δύναμη στο παιχνίδι του, καλός στον αέρα, με εξαιρετικά καλό δεξί πόδι και με αντίληψη του παιχνιδιού. Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν, έστω και με μικρό δείγμα, πως διαθέτει καλύτερο πακέτο από τον προκάτοχο του για τη θέση. Είναι θέμα που θέλει ανάλυση, μάλλον και εξειδικευμένη. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο. Το σημαντικό της υπόθεσης, είναι ότι η Ομόνοια απέκτησε ένα ποδοσφαιριστή με χαρίσματα, ικανότητα, που μπήκε εύκολα στο πλάνο της ομάδας και στη κουλτούρα του σωματείου. Δεν είναι τυχαίο, ότι κάθε τρεις και λίγο, παρακολουθεί και αγώνες των άλλων τμημάτων. Συν ότι, το κασέ του είναι απόλυτα λογικό. Κοινώς ανταποκρίνεται στο ιδανικό σενάριο. Καλός παίκτης, φτηνός, αλλά και παλληκάρι σε μια θέση που θέλει παλληκαριά.