Ο στίχος είναι από το τραγούδι «μαρτύριο» του Γιάννη Πάριου και της Άννας Βίσση. Που το θυμηθήκαμε; Από το μαρτύριο που ζουν οι οπαδοί της Ανόρθωσης για το κατάντημα της ομάδας τους.

Κατάντησε κουραστικό, εκνευριστικό, καταθλιπτικό. Παρόλα αυτά είναι γεγονός που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η Ανόρθωση οδεύει από το κακό στο χειρότερο. Η ήττα απέναντι στην ΑΕΛ ανέβασε το αρνητικό σερί σε οκτώ αγώνες. Εφτά ήττες και μια ισοπαλία. Το αρχείο πρέπει να ξεσκονιστεί με κάθε προσοχή προκειμένου να εντοπιστεί τέτοιος τραγικός απολογισμός. Δηλαδή σε οκτώ αγώνες, η ομάδα της Αμμοχώστου να πήρε μόλις ένα βαθμό. Κάτι παρόμοιο σημειώθηκε και την περίοδο 2010/11. Η Ανόρθωση για εννιά παιγνίδια αγνοούσε τη νίκη, ωστόσο πήρε τουλάχιστον τρεις βαθμούς. Μην βιαστείτε να συγκρίνεται τη χειρότερη περίοδο, διότι την πιο πάνω χρονιά η ομάδα τερμάτισε 3η και πήρε Ευρωπαϊκό εισιτήριο. Κάτι ανάλογο δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί φέτος.

Οι οπαδοί της ομάδας έχασαν τον ύπνο τους. Βιώνουν πρωτόγνωρες καταστάσεις. Η «αγαπημένη» τους, είναι σε αποσύνθεση και κανείς δεν γνωρίζει που θα σταματήσει η κατρακύλα. Το μαρτύριο θα συνεχιστεί. Γιατί επί τούτου πρόκειται. Οι ενδείξεις τρομάζουν. Υπάρχουν ακόμα εννιά παιγνίδια - ντέρμπι. Δεν είναι και λίγα. Η Ανόρθωση δεν δείχνει το παραμικρό ίχνος, ότι μπορεί να κερδίσει μια εκ των αντιπάλων της και να σταματήσει το αρνητικό σερί.  

Τα ρεπορτάζ ασχολούνται με τους αριθμούς και τα αρνητικά σερί. Μόνο και μόνο που η διαφορά από την κορυφή βρίσκεται στους 27 βαθμούς δεν χρειάζονται και πολλά άλλα για να αποτυπώσουν του λόγου το αληθές.

Επόμενη αντίπαλος η Ομόνοια στο ΓΣΠ. Με την εικόνα που παρουσιάζουν οι δυο ομάδες, υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί. Η Ανόρθωση για να κερδίσει θα πρέπει να υπερβάλει εαυτό.

Έτσι κατάντησαν κάποιοι την «Κυρία».