Το πράσινο δεν είναι από τα πρώτα χρώματα επιλογής για την στολή ομάδων. Είναι όμως πραγματικότητα ότι οι λίγες ομάδες που επέλεξαν το χρώμα αυτό, για πολλά ή και μερικά χρόνια στο παρελθόν κυριάρχησαν στο ποδόσφαιρο των χωρών τους. Οι δεκαετίες μέχρι και τα 80, ήταν χαρακτηριστικές των πράσινων επιτυχιών. Εντούτοις μετά το 1990 και ειδικά, σήμερα με δύο εξαιρέσεις και αυτές σε εισαγωγικά, όλες οι πράσινες ομάδες βρίσκονται σε περίοδο κρίσης. Είτε για καθαρά αγωνιστικούς λόγους, είτε για οικονομικούς.

Αναλυτικά:

 ΓΚΛΑΝΤΜΠΑΧ: Η ομάδα που μάγευε τη δεκαετία του 70 επί Βαϊσβαϊλερ, που κατέβασε τη Μπάγερν των Μπεκενμπάουερ και Μίλερ με το έτσι θέλω από τη κορυφή, που για μία δεκαετία έκανε μεγάλες πορείες στην Ευρώπη, είναι σήμερα μία απλά καλή ομάδα. Έχει περάσει και χειρότερα, αφού σ΄ αυτά τα χρόνια έπεσε και όχι μόνο μία φορά στη 2η κατηγορία.  

ΣΕΝΤ ΕΤΙΕΝ: Αν και παραμένει η ομάδα με τα περισσότερα πρωταθλήματα στη Γαλλία, σήκωσε το απόλυτο τρόπαιο για τελευταία φορά το 1981. Ήταν το 8ο της σε 15 χρόνια, αλλά η αποκάλυψη τότε του σκανδάλου της μαύρης κάσας (απόκρυψη εξόδων και ξέπλυμα χρήματος), την βύθισε κυριολεκτικά. Έγινε κάποια στιγμή ανσασέρ, πέρασε κάμποσες χρονιές στη 2η κατηγορία και στις top χρονιές της κυμαίνεται μεταξύ 4ης και 5ης θέσης. Γενικώς ουδέποτε συνήλθε.

ΡΑΠΙΝΤ ΒΙΕΝΝΗΣ: Κατέκτησε το 30% των πρωταθλημάτων στην Αυστρία (32 στα 101), αλλά μόλις τρία από το 1990 και μετά. Τελευταία κούπα κορυφής αυτή του 2008, όταν και αποκλείστηκεστη συνέχσια  από την Ανόρθωση στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ: Τουλάχιστον μέχρι το έμπα των 80΄ς ήταν με διαφορά η δεύτερη ομάδα της χώρας πίσω από τη Μπενφίκα και κάθε 3-4 χρονάκια ανέβαινε στη κορυφή. Κατέκτησε το 20ο της πρωτάθλημα το 1982 , ενώ είχε τότε 8 παραπάνω από τη Πόρτο και 6 λιγότερα από τη Μπενφίκα. Από τότε η Σπόρτινγκ πήρε μόλις άλλα δύο πρωταθλήματα (τελευταίο το 2002). Έχει τώρα 10 λιγότερα από τη Μπενφίκα και 8 από τη Πόρτο.

ΦΕΡΕΝΤΣΒΑΡΟΣ: Η κορυφαία ομάδα της Ουγγαρίας με 28 τίτλους, που έβγαλε παικταράδες και παικταράδες, στέφτηκε για τελευταία φορά πρωταθλήτρια πριν 10 χρόνια, το 2004 (έκανε και νταμπλ). Δύο χρόνια μετά έπεσε στη 2η κατηγορία λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έκανε έφεση και τη κέρδισε, αλλά ήδη είχε διανύσει μία χρονιά στη 2η κατηγορία και τελικά απέτυχε και τις επόμενες δύο ν΄ανέβει,  Γενικώς εδώ και χρόνια βολοδέρνει στη μετριότητα, μαζί με όλες τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες της πρωτεύουσας, Ούιπεστ, ΜΤΚ και Χόντβεντ,

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Δεν είχε πολλούς τίτλους τη δεκαετία του 70, αλλά πήγε Ουέμπλεϊ το 1972, πήρε νταμπλ το 1977. Στις δεκαετίες του 80 και του 90 πήρε 6 πρωταθλήματα και διεκδίκησε άλλα τόσα μέχρι τέλους. Από το 1996 όταν στέφθηκε για 18η φορά πρωταθλητής, κατάφερε μόνο δύο φορές να σπάσει τη κυριαρχία του Ολυμπιακού. Από τον οποίο απείχε στα 1996 οκτώ τίτλους και τώρα είναι πίσω 21. Τα τελευταία χρόνια λύγισε από τα οικονομικά προβλήματα, έφτασε σε σημείο να μην πάρει ευρωπαϊκό εισιτήριο και άδεια συμμετοχής στην Ευρώπη.  Δείχνει πάντως σημεία ανάκαμψης.

ΟΜΟΝΟΙΑ: Κυρίαρχος στη Κύπρο από το 1972 μέχρι και το 1989. Σε αυτό το διάστημα πήρε 14 πρωταθλήματα. Από το πρωτάθλημα του 1989 μέχρι σήμερα σε 25 σεζόν κατέκτησε μόνο τέσσερα, ενώ αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Υπάρχουν και παραδείγματα σε άλλες χώρες: Η πράσινη ΦΛΩΡΙΑΝΑ Μάλτας με 23 τίτλους (δεύτερη επίδοση) έχει να πάρει πρωτάθλημα από το 1993. Η Σιάμροκ Ρόβερς είναι πρώτη σε τίτλους στην Ιρλανδία, είε μία αναλαμπή προ τριετίας με 2 τίτλους και συμμετοχή στους ομίλους του Europa League. Όμως έκανε δύο σχεδόν δεκαετίες για να ξαναπατήσει στη κορυφή και τις δύο τελευταίες χρονιές ξεφούσκωσε και τερμάτισε 4η.  

 

Πάμε και στις… εξαιρέσεις. Η ΣΕΛΤΙΚ κυριαρχεί στη Σκοτία, αλλά… Για ένα αιώνα και με εξαίρεση κάποιες σποραδικές περιπτώσεις είχε μία και μόνο αντίπαλο τη Ρέιντζερς. Τώρα δεν την έχει ούτε αυτή. Και λογικά παίζει μόνη της σε ένα σκοτσέζικο πρωτάθλημα εξαιρετικά υποβαθμισμένο.  Η ευρωπαϊκή της οντότητα βασίζεται περισσότερο στο παρελθόν παρά στο παρόν. Έτσι και αλλιώς έχει φθίνουσα πορεία.  Μεγάλη ομάδα με πράσινο χρώμα που στέκει καλά στα πόδια της σήμερα είναι η ΛΕΓΚΙΑ Βαρσοβίας. Αν και θεωρείται  σήμα κατατεθέν του πολωνικού ποδοσφαίρου, κυρίως λόγω ότι είναι μακράν η πιο δημοφιλής στη χώρα, έχει λιγότερα πρωταθλήματα από τις Ρουχ, Βίσλα και Γκόρνικ.