Όποια και αν είναι η τελική θέση της Ομόνοιας στη βαθμολογία, ελάχιστα θ΄ αλλάξει τη γενική εικόνα της ομάδας για την περίοδο 2013-14. Η χρονιά θα καταγραφεί ως μία από τις χειρότερες και αν τερματίσει κάτω από τη 4η θέση, η χειρότερη βαθμολογικά μετά τα τρία πρώτα χρόνια ένταξης στην ΚΟΠ. Μία τέτοια άσχημη χρονιά, μπορεί όμως να αποτελέσει εργαλείο για διορθωτικές κινήσεις, οδηγό για παραδείγματα προς αποφυγή. Σε όλους τους τομείς. Με πρώτο τον προγραμματισμό. Η επιλογή ποδοσφαιριστών και η ετοιμότητα της ομάδας σε πρώτο στάδιο. Το καλοκαιρινό πάθημα κόντρα στην Άστρα, απέδειξε πως ακόμη και στην πρώτη ευρωπαϊκή αναμέτρηση, οι ομάδες πρέπει να έχουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό έτοιμο το ρόστερ τους. Να έχουν άρα ένα σημαντικό βαθμό χημείας, γιατί ποτέ δε ξέρεις ποιες ομάδες θα σου προκύψουν μέσα από τους αδύνατους.

Η Άστρα ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ισχυρής ομάδας, που απλά δεν κουβαλούσε βαθμούς, οπότε και ξεκίνησε από τους αδύνατους. Δεύτερον, ακόμη και αν περάσεις το 1ο προκριματικό, ο δεύτερος ξεκινά μία εβδομάδα μετά. Στενά τα χρονικά περιθώρια. Για να κάνεις καλό και έγκαιρο προγραμματισμό, πρέπει να ξεκινήσεις νωρίς, για να αποφύγεις τη παγίδα της βιασύνης. Συνεπώς η Ομόνοια, πρέπει πριν το τέλος Απριλίου να έχει προπονητή και αν είναι εφικτό και τεχνικό διευθυντή. Τα κριτήρια για τον προπονητή είναι υποκειμενικά. Η εμπειρία μετρά, αλλά δεν είναι πάντα συνταγή επιτυχίας, η διάθεση ενός νεαρού να πετύχει είναι κίνητρο, αλλά πάλι δεν εξασφαλίζει τίποτα.

Το σημαντικό είναι να ο προπονητής να ξέρει τι ομάδα θέλει να φτιάξει και να πείσει ότι ξέρει να τη φτιάξει. Το ρόστερ ειδικά αν είναι μικρό, επιβάλλεται να έχει ισορροπία και μερικούς παίκτες πολυθεσίτες, με τη πραγματική έννοια. Να μπορούν να παίξουν εξίσου καλά και στις δύο θέσεις. Και με το μπάτζετ να πέφτει δραστικά, η επιλογή των νεοφερμένων δίνει ακόμη μεγαλύτερη υπόσταση στον έγκαιρο και προσεκτικό προγραμματισμό.  Το μοντέλο της ομάδας είναι επίσης σημαντικό. Η επίθεση δίνει βαθμούς και η άμυνα τίτλους. Το βασικό πρόβλημα της φετινής Ομόνοιας δεν είναι ότι δεν σκοράρει εύκολα, αλλά το ότι έχει κτυπητές αδυναμίες στην αμυντική της συμπεριφορά, στις επιστροφές, στη συνοχή των γραμμών. Αδυναμίες που φάνηκαν κάποια στιγμή και η Ομόνοια τις πλήρωσε ακριβά. Μία ομάδα, σφιχτή και δυσκολοκατάβλητη, δε σημαίνει ότι δεν έχει και επιθετική φιλοσοφία.  

Τέλος υπάρχουν και τα εξωαγωνιστικά. Το να μην έχεις ρευστό, το να μην  πληρώνεις τους παίκτες για μεγάλο διάστημα, βάζει ένα επιπλέον σοβαρό εμπόδιο στη λειτουργία. Σημαντικό κομμάτι είναι οι διαδικασίες στο ΄΄Ηλίας Πούλλος΄΄, ο ρόλος και η δράση των ιθυνόντων στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Είναι επίσης οι σχέσεις με τους φιλάθλους, τα θέματα επικοινωνιακής προσέγγισης. Όλα χρειάζονται αναβάθμιση.

Φυσικά τη στιγμή αυτή στην ατζέντα βρίσκεται ως πρώτο θέμα η ανταπόκριση στα κριτήρια. Για τα υπόλοιπα, αρχίζουν οι ενέργειες και κορυφώνονται από την 1η Απριλίου. Η Διοίκηση Σεραφείμ ανέλαβε ένα δύσκολο έργο. Έχει με βάση τις προγραμματικές της τοποθετήσεις τη διάθεση και τον τρόπο να κάνει αλλαγές. Θα χρειαστεί λογική πίστωση χρόνου. Την ίδια ώρα ο κόσμος, οφείλει να κάνει υπομονή και να εμπεδώσει ό,τι ακόμη και με την καλύτερη υλοποίηση τομών και αλλαγών, τουλάχιστον επόμενη χρονιά θα είναι πιθανότατα μεταβατική στον αγωνιστικό κομμάτι.