Πριν μία διετία, Φεβρουάριο του 11, σε σχόλιο του στη ‘’Σ’’ για τον ιδανικό παίκτη σε κάθε θέση, ο Ανδρέας Μιχαηλίδης είχε τοποθετηθεί για τα στοιχεία που έπρεπε να χαρακτηρίζουν τον ιδανικό ακραίο. ‘’Πρέπει οπωσδήποτε να έχει την εξυπνάδα και την ικανότητα του Μοντέιρο να εκμεταλλεύεται τον κενό χώρο".

 

Ο πορτογάλος winger της ΑΕΛ είχε αρχίσει να κάνει έντονη τη παρουσία του στο παιχνίδι της ομάδας, αλλά ο Ντεγκρά, οι απίστευτες αμυντικές επιδόσεις, ο Μπεμπέ και η πορεία τίτλου, σε σημαντικό βαθμό επισκίαζαν τα υπόλοιπα. Δύο χρόνια μετά, ειδικά στη τρέχουσα περίοδο, ο Μοντέιρο είναι ίσως ο νο1 παίκτης της ομάδας της Λεμεσού σε διάρκεια απόδοσης. Ξέρει πολύ μπάλα, αλλά αν κάποιος το καλοσκεφτεί είναι η οξυδέρκεια του μυαλού και η αντίληψη του χώρου που τον κάνουν να ξεχωρίζει, με τη τοποθέτηση του Ανδρέα Μιχαηλίδη να αποδεικνύεται πέρα για πέρα εύστοχη.

 

Ο Μοντέιρο μυρίζεται τη φάση, τρυπώνει στη περιοχή και βρίσκεται σε επίκαιρη θέση στο δεύτερο δοκάρι, όταν η ομάδα αναπτύσσεται από την απέναντι πλευρά. Έχει σπουδαίο αντανακλαστικό, με πιο χαρακτηριστικό ίσως το γκολ με την Ομόνοια. Μένει σε εγρήγορση, εκμεταλλεύεται το λάθος του Αλαμπί, αλλά κυρίως πλασάρει εξαιρετικά.

 

Για την εξαιρετική εκμετάλλευση του κενού χώρου, υπάρχουν τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το γκολ με τον ΑΠΟΕΛ. Ανεβαίνει σε ανοικτό πεδίο, ελευθερώνεται στο ύψος της περιοχής, παίρνει τη μπάλα και τελειώνει με προσποίηση και ιδανικό πλασέ. Κόντρα στην ΑΕΚ στο ΓΣΖ, κάνει εναλλαγή μπάλας, μένει ελεύθερος στο ύψος της μικρής περιοχής και βρίσκει ιδανικά απέναντι τον Οριόλ. Λίγα μετά, βγάζει την ιδανική αντεπίθεση σε κενό χώρο και λέει πάρε-βάλε στον Οριόλ. Αυτά είναι μόνο μερικές από τις ενέργειες που αποδεικνύουν πως ο Ζόρζε Μοντέιρο είναι μία "γάτα" των γηπέδων