Αυτός που θα υποστηρίξει πως η επόμενη μέρα της Εκλογικής Γενικής Συνέλευσης βρήκε την οικογένεια της Ομόνοιας ενωμένη και μονοιασμένη, μάλλον ζει στον κόσμο του. Αντιδράσεις για την επιστροφή των πρώην προέδρων στα διοικητικά δρώμενα υπήρχαν και πριν από τις εκλογές και συνεχίστηκαν και μετά το βράδυ της περασμένης Παρασκευή. Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος γιατί οι οργανωμένοι φίλοι της Ομόνοιας -και όχι μόνο- θεωρούν πισωγύρισμα την πιο πάνω εξέλιξη και, από την άλλη, τους λόγους που κάποια από τα υψηλόβαθμα στελέχη της νέας διοίκησης κρατούν μια στάση «επιθετικής άμυνας» απέναντι στα οργανωμένα σύνολα.
Καλώς ή κακώς, όμως, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Είτε συμφωνούν κάποιοι είτε όχι, η διοίκηση Δώρου Σεραφείμ (και των υπόλοιπων πρώην προέδρων) θα οδηγήσει την Ομόνοια στην επόμενη μέρα και η συσπείρωση όλων γύρω από την ομάδα είναι περισσότερο από επιβεβλημένη. Είναι όμως κάποια πράγματα, που δείχνουν πως χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά για να φτάσουν οι «πράσινοι» στα επιθυμητά επίπεδα συσπείρωσης και ενότητας…
«Θύρα 9» και Σεραφείμ
Διαβάζοντας κανείς τη χθεσινή ανακοίνωση της «Θύρα 9», θα έλεγε ότι οι οργανωμένοι επιχείρησαν να κάνουν ένα βήμα προς την ενότητα. Τόνισαν πως η αγάπη τους για την Ομόνοια δεν αλλάζει αναλόγως τού ποιοι τη διοικούν και πως είναι έτοιμοι να κάνουν πράξη τη δέσμευσή τους για να βοηθήσουν να έρθουν καλύτερες μέρες για το σωματείο. Μέχρις εδώ όλα καλά. Μέσω της ίδιας ανακοίνωσης, κάνουν εκ νέου αναφορά σε πισωγυρίσματα, κόντρες του παρελθόντος και «απειλούν» πως είναι έτοιμοι για «οργισμένες απαντήσεις» σε περίπτωση που προκληθούν.
Την πολιτική τού «ναι μεν, αλλά» συνεχίζει να ακολουθεί και ο ίδιος ο πρόεδρος της Ομόνοιας. Μιλώντας χθες στο «Ράδιο Πρώτο», ο κ. Δώρος Σεραφείμ, όταν ρωτήθηκε κατά πόσον είναι έτοιμος να αφήσει στην άκρη τις όποιες αντιπαραθέσεις και να βάλει και αυτός νερό στο κρασί του για να βρεθούν οι δύο πλευρές κάπου στη μέση, απάντησε άμεσα: «Εγώ δεν πρόκειται να βάλω νερό στο κρασί μου». Στη συνέχεια φυσικά προσπάθησε να στείλει το μήνυμα πως όλοι μαζί πρέπει να προχωρήσουν ενωμένοι με κοινό γνώμονα την αγάπη τους για το σωματείο.
Με άλλα λόγια, οι δύο πλευρές δείχνουν πως δεν μπορούν να αφήσουν πίσω τους τις κόντρες του παρελθόντος και παρά τα λόγια και τις υποσχέσεις για ενότητα και πως είναι διατεθειμένοι να βρεθούν κάπου στη μέση, όταν έρχεται η ώρα των πράξεων κάνουν ένα βήμα μπροστά και άλλο ένα προς τα πίσω.
Τα πιο πάνω καταδεικνύουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι οι «παρενέργειες» της κόντρας του παρελθόντος καλά κρατούν και ακόμα και τώρα, στο κρισιμότερο σταυροδρόμι της 66χρονης ιστορίας του σωματείου, κάποιοι δεν μπορούν να καταπιούν τον εγωισμό τους. Τώρα είναι η ώρα να παραμεριστούν οι διαφωνίες και οι κόντρες του παρελθόντος, απ΄ όπου και να πηγάζουν αυτές, και να περάσουν όλοι από τα λόγια στις πράξεις. Να αφήσουν επιτέλους στην άκρη τις τακτικές τού «ναι μεν, αλλά…» και να βάλει ο καθένας το λιθαράκι του για να επιστρέψει η Ομόνοιας εκεί που της αξίζει.
