Σε 19 τελικές προσπάθειες απέναντι στον Άρη η Ομόνοια πέτυχε ένα γκολ. Δεν χρειαζόταν παρά ένα παραπάνω για να πάρει τη νίκη.  Αν και ένα παιχνίδι δεν είναι ποτέ αντιπροσωπευτικό για συμπεράσματα, η γενική αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η Ομόνοια φτιάχνει φάσεις. Υπάρχουν και οι αγώνες, που δεν είναι καλή στη δημιουργία. Και εκεί χρειάζεται το εύκολο γκολ. Με άλλους τρόπους.

 

Όμως υπάρχει εξήγηση για την έλλειψη ευστοχίας.  Η Ομόνοια πέρα από τον Σκέμπρι δεν έχει τον ποδοσφαιριστή που να έχει τα τελειώματα. Ο Εφραίμ δεν ήταν ποτέ γκολτζής, αλλά ήξερε να κάνει γκολ τις  καλές ευκαιρίες που έβρισκε. Φέτος στα λίγα παιχνίδια που έπαιξε είναι άστοχος. Η Ομόνοια δεν έχει  σύγχρονο σέντερ φορ. Ο Γκικίεβιτς είναι φιλότιμος, παλεύει, αλλά σκόρερ δεν ήταν και δεν είναι.  Δεν το λένε μόνο τα λίγα τέρματα που πέτυχε, αλλά και το γεγονός ότι τα περισσότερα ήταν γκολ που του έδωσαν οι συμπαίκτες του στο πιάτο. Δεν μπορεί να πάρει φάση πάνω του, να κάνει μία δική του ατομική ενέργεια που θα προκαλέσει κίνδυνο. Η έλλειψη ταχύτητας, η αδυναμία του να παίξει καλά με τη μία, να σπάσει γρήγορα το παιχνίδι, αφαιρεί από την Ομόνοια την αποτελεσματικότητα στην αντεπίθεση. Αλλά δεν φταίει γι΄αυτό ο Γκικίεβιτς. Αυτό είναι το προφίλ του και το λάθος ήταν στην επιλογή του σαν το βασικό επιθετικό όπλο της ομάδας.  Δεύτερος Άλβες δεν έρχεται εύκολα (και φτηνά), αλλά παίκτες με το προφίλ του ‘Αλβες υπάρχουν πολλοί. Ένας άλλος παίκτης που έδινε λύσεις πέρσι ήταν ο Λεάντρο. Που φέτος για μεγάλο διάστημα ήταν κάτω σε απόδοση, ενώ τώρα αναγκάζεται να παίζει αριστερό μπακ.   Και αν το δει κάποιος γενικότερα, οι δεκαεννιά τελικές είναι μεγάλο νούμερο, αλλά όταν στις πλείστες υπάρχει επιπολαιότητα (το να σουτάρει κάποιος από δύσκολη θέση τη στιγμή που υπάρχουν ελεύθεροι συμπαίκτες σημαίνει μία κακή τελική προσπάθεια)  ή όταν σε τρία φάουλ από εξαιρετική θέση, δεν γίνεται ένα σωστό κτύπημα, υπάρχει θέμα.  

 

Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι οι στατικές φάσεις στην  επίθεση. Η Ομόνοια του 2011-12, ήταν φόβητρο σε αυτό το τομέα, αλλά με το αποχώρησε ο Λάρκου, τζίφος.  Αν υπολογίσει κάποιος ότι τα 30-35% των γκολ στο σύγχρονο ποδόσφαιρο προέρχονται από τέτοιες φάσεις, τότε αντιλαμβάνεται κάποιος περισσότερο το πρόβλημα. Η Ομόνοια δεν είναι απειλητική σε κόρνερ και φάουλ. Ακόμη και αν έχει καλύτερα κτυπήματα αν και από τον Φερναντέζ αναμένονται πολύ περισσότερα σε αυτό το τομέα. Ειδικά σε απευθείας εκτελέσεις.