Η πρόκριση ήρθε με πολύ άγχος, στο τέλος ο αγώνας είχε σενάριο βγαλμένο από Άλφρεντ Χίτσκοκ, αλλά τίποτα δεν μπορεί να επισκιάσει την θριαμβευτική πρόκριση του Απόλλωνα. Και την εικόνα που εκπέμπει. Ομάδα με τα όλα της.
Ο παρατηρητής θα πρέπει να κοιτάξει πολλά πράγματα. Τη συνοχή των γραμμών, τον τρόπο που η ομάδα ανοίγει για να επιτεθεί και κλείνει για να αμυνθεί. Τα αλληλοκαλύψεις, τα ντουμπλαρίσματα, τη κίνηση χωρίς τη μπάλα.
Σήμερα δεν είχε το μηχανάκι στο κέντρο (Χαμντανί), αλλά και τον παίκτη (Παπουλλής) που με τη ταχύτητα του, αλλάζει απότομα το τέμπο. Δεν φάνηκαν οι απουσίες.
Ο Απόλλωνας ήταν πολύ δυνατός στο ζωτικό χώρο της μεσαίας γραμμής, ενώ έβρισκε τρόπο να γίνεται αιχμηρός στην επίθεση. Έλειπαν άλλοι εφτά παίκτες. Έκαστος θα μπορούσε να είναι 11δάτος.
Εδώ φαίνεται η ποιότητα και το βάθος. Αλλά και η χημεία. Η πρόκριση ήρθε με κόπο και ιδρώτα σε μία σεζόν φορτωμένη από υποχρεώσεις, αλλά δίνει δυναμική και θάρρος ενόψει του μεγάλου ντέρμπι με την ΑΕΛ.
